🔗دلیل انتخاب ترکیه به عنوان نخستین ایستگاه سفر خارجی امیر قطر چیست؟

🔗دلیل انتخاب ترکیه به عنوان نخستین ایستگاه سفر خارجی امیر قطر چیست؟

انتخاب ترکیه از سوی امیر قطر برای نخستین سفر خارجی از زمان آغاز بحران، تصادفی نیست بلکه کاملا حساب شده و به هدف ارسال دو پیام به شرح زیر است:

اول: هدف از این سفر این است که گفته شود شیخ تمیم به استحکام حکومت خود اطمینان دارد و به ثبات جبهه داخلی خود نیز مطمئن است و از کودتا و یا دخالت نظامی خارجی برای سرنگونی دولت شبیه اتفاقی که در سال 1972 رخ داد و موجب سرنگونی احمد بن علی آل ثانی به دست جدش شیخ خلیفه شد، بیم ندارد.

این سفر همچنین حامل این پیام است که امیر قطر از احتمال کودتای سفید شبیه آنچه در سال 1995علیه جدش به دست شیخ حمد بن خلیفه صورت گرفت، ترسی ندارد.

دوم: تاکید بر قدرت ائتلاف قطر و ترکیه و نقش اردوغان به عنوان دوست قابل اعتماد دوحه که می توان در رویارویی نظامی خارجی به او اعتماد کرد زیرا ترکیه در قطر حدود ده تا 30 هزار نیروی نظامی دارد که بر اساس معاهده دفاعی بین دو کشور، در قطر مستقر شده اند.

نکته دیگر اینکه درست است امیر تمیم پس از آنکارا در پاسخ به دعوت آنگلا مرکل صدراعظم آلمان عازم برلین خواهد شد؛ کشوری که بیش از هر کشور اروپایی با قطر همراه شد و از تحریم محور سعودی علیه آن انتقاد کرد اما آنکارا همچنان ایستگاه مهم تری است و بعید نیست امیر تمیم در جریان سفر به ترکیه حامل پیام های اردوغان به آلمان باشد تا اختلاف بین دو طرف را کاهش دهد.

از سوی دیگر چه بسا توصیف قطر از ایران به عنوان «کشور شریف» و خشم القطان از این توصیف پیامی باشد با این مضمون که قطر به ایران به عنوان متحد راهبردی دوم در رویارویی با تلاش برای تغییر نظام حاکم دوحه می نگرد، زیرا قطر سفیر خود را به تهران بازگردانده و ایران نیز بنادر و حریم هوایی خود را به روی قطر گشود تا تحریم دریایی و هوایی علیه آن را بشکند و علاوه بر این محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران به منظور هماهنگی با اردوغان در خصوص بحران محور سعودی و قطر به آنکارا سفر کرد.

نکته قابل توجه اینکه واکنش توام با عصبانیت محمد بن سلمان به بیانیه قطر مبنی بر اینکه تماس تلفنی امیر قطر با او با هماهنگی و یا به خواست ترامپ صورت گرفت و ناکام گذاشتن تلاش آمریکا برای کاهش بحران بین دو طرف شاید بیانگر احتمال گام های خطرناک در روزها و هفته های آینده باشد و بعید نیست آرامش کنونی آرامش قبل از توفان باشد.

به هر حال هنوز زود است بگوییم چه کسی در این بحران که از مرز یکصد روز گذشته است، برنده و چه کسی بازنده خواهد بود اما می توان گفت که هر دو طرف بازنده هستند و دست کم تا این لحظه ضرر و زیان طرفی که تحریم شده بیشتر بوده است.

به هر حال باید منتظر ماند چه کسی پرچم سفید را بالا خواهد برد و یا چه جرقه ای آتش رویارویی نظامی را شعله ور می کند./تسنیم

ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics