ریاست دومین مائوی چین.. بخش دوم

ریاست دومین مائوی چین

بخش دوم

«دنگ یو ون»، مفسر مسائل خارجی و سردبیر سابق مجله «حزب کمونیست»، معتقد است: «رهبران حزبی خود را در خطر می‌بینند. برای شی، این سبک متمرکز و سختگیرانه از حکومت یک راه‌حل است و باید بیشتر تحکیم شود.» اگر مائو به دنبال کشمکش طبقاتی بود و دنگ شیائوپینگ سرمایه‌داری عملگرایانه را در آغوش کشید اما رویکرد شی در مورد حکومت حزبی بر محور احیای عظمت چین متکی است یعنی همان چیزی که وی آن را «رویای چینی» (China Dream) می‌نامد. نیویورک‌تایمز می‌نویسد رویکرد رئیس‌جمهوری چین این است: وضع انضباط سخت‌تر در رده‌های حزبی و سرکوب سیاسی در خارج از حزب از جمله سرکوب کنشگران و سانسور رسانه‌ای سخت‌تر که شامل اینترنت هم می‌شود. «دیوید ام. لمپتون»، مدیر مطالعات چین در مدرسه مطالعات پیشرفته بین‌المللی جان هاپکینز می‌گوید: «در دوران شی، حزب کمونیست چین در مسیر «حکومت مرد قوی» به پیش می‌رود.»

حزب کمونیست چین حدود ۹۰ میلیون عضو دارد. یک مولفه در میزان قدرت شی جین‌پینگ این است که آیا او موفق می‌شود نام خود را «به تنهایی» وارد اساسنامه حزبی کند و به سطح رهبران قبلی از جمله «مائو» و «دنگ» ارتقا یابد یا خیر. پیشینیان «شی جین‌پینگ» شامل «جیانگ زمین» و «هو جین‌تائو»، هر دو اساسنامه حزبی را اصلاح کردند تا تفکرات خودشان را در آن بگنجانند بدون آنکه نامشان مستقیما به آن پیوند بخورد. «شی» ظاهرا برخی رهبران نسل بعد را تربیت کرده است که منتظرند او ۵ سال دوم خود را به پایان برساند تا وارد قدرت شوند. از جمله این چهره‌ها عبارتند از «چن مینر»، دبیر کل حزب در «چانگ کینگ» در جنوب غرب چین که از مقام‌های استانی نزدیک «شی» است و«وانگ کی شان» که از او با عنوان «تزار ضدفساد» یاد می‌شود و از نزدیکان رئیس‌جمهور است.

نیویورک‌تایمز معتقد است در پس ذهن «شی» یک ترس پنهان وجود دارد مبنی بر اینکه ممکن است حکومت کمونیستی فرو بپاشد درست همان‌گونه که در شوروی چنین شد. «شی» باور دارد که برای جلوگیری از این کار باید کنترل سفت و سخت‌تری بر جامعه به‌شدت متفاوت و ثروتمندی داشت که دارای یک‌سوم میلیاردرهای جهان است. برای انجام این کار «شی» معتقد است که باید بر مراکز قدرت رقیب از جمله همین میلیاردرها و رفقایشان، اینترنت، ارتش و سایر ابزارهای قدرت دولت و ۹۰ میلیون عضو حزب کمونیست کنترل و نظارت سفت و سخت‌تری داشته باشد.

منبع: دنیای اقتصاد

بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics