چرا ما راحت تحریم می‌شویم؟ بخش دوم.. محمود سریع القلم

چرا ما راحت تحریم می شویم؟ بخش دوم

محمود سریع القلم

بنابراین، استراتژی ما برای آنکه حداقل تعدادی از کشور ها را به خود نیازمند نماییم چیست؟ دستگاه دیپلماسی به معنای علمی و کاربردی مفهوم، استراتژی سیاست خارجی نداشته است زیرا سیاست خارجی = ملاقات، جلسه و سفر. سیاست خارجی = اعلام مواضع، رد اتهام و دفاع از خود. سیاست خارجی = موعظه و دعوت به مراعات کردن و انسان خوب بودن. کدام اندیشه های اقتصادی، فنی و سیاسی، ارتباطات خارجی کشور را تئوریزه کرده است؟
آیا می توان بدون استراتژی منطقه ای و بین المللی، کشور را مدیریت کرد؟ آیا مدیریت داخلی بدون استراتژی بین المللی مقدور است؟ در این نظام بین الملل، هیچ کشور به کشوری دیگر، مجانی احترام نمی گذارد. توجه داشته باشید انگلستان علی رغم مخالفت آمریکا، روابط عمیق بانکی و مالی با چین را به توافق و امضا رساند. امید روسیه اینست که با تبدیل شدن به مهم ترین بازیگر در سرنوشت سوریه، آمریکا را در رابطه با کریمه، اوکراین، شرق اروپا، موشک های مستقر آمریکا در شمال شرقی اروپا و تحریم های اقتصادی مجبور به مصالحه کند. روابط بین المللی حالت تارعنکبوتی دارند. سیاست خارجی و استراتژی ملی نمی تواند براساس توصیه های حقوقی، ما به ازای مثبت تولید کند. ما هم دیگران را از خود بی نیاز کرده ایم و هم بعضاً در مدارهای حساسیت آنان وارد می شویم. نتیجه بسیار روشن است. ایران باید قدرت منطقه ای شود. ایرانی ها باید ظرفیت ها و استعداد های خود را بروز دهند. ایران باید در مدار های قدرت، ثروت، صنعت و فرهنگ منطقه ای و جهانی حضور داشته باشد. ما کمتر از هند و کره جنوبی نیستیم. اما تحقق این آرمان ها محتاج یک استراتژی است: قدرت، مصونیت و شوکت کشور در ایجاد روابط متقابل و در سایه نیازمند کردن دیگران به خود تضمین خواهد شد.

بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics