🔗اهداف ترامپ از ایجاد چالش در توافق نامه‌های تجاری امریکا

🔗اهداف ترامپ از ایجاد چالش در توافق نامه های تجاری امریکا

ترامپ از زمان حضور خود به عنوان رئیس جمهور امریکا، فضای جدیدی هم در داخل و هم در مسائل بین المللی ایالات متحده به وجود آورده است. قسمتی از این موضوع به خاطر شخصیت غیرمتعادل، غیرقابل پیش بینی و تاجرمآبانه اوست و قسمتی از آن هم به بی تجربگی او و تیمش در صحنه های سیاسی بر می گردد.

به واقع یک رئیس جمهور نیاز نیست که لزوماً حقوقدان، تحلیلگر سیاسی یا مهندس و همه چیز دان باشد اما نیاز هست که نگاهی عمیق و همه جانبه به متغیرهای مختلف سیاسی، بین المللی در زمینه های متعدد داشته باشد. نگاه یک بعدی و تک محوری باعث می شود ابعاد دیگر مغفول مانده و صدمات جبران ناپذیری وارد می کند. تک محوری، عدم برداشت عمیق از پدیده ها و سهول الوصولی چیزی است که ترامپ به آن مبتلا است.

از نشانه های این نوع رفتار را می توان در سیاست ورزی او در مسائل مختلف امریکا مشاهده کرد. او یکی از مخالفان اوباما بود و انتقادهای شدیدی به آن داشت. همین نگاه باعث شده او بدون بررسی، هر چیزی که میراث گذشته باشد نقض و رد کند. یکی از این موضوعات داخلی طرح اوباما کر بود که با اینکه طرح موفقی بود و ترامپ طرح جایگزینی برای آن نداشت، تلاش کرده که آن را کنار بگذارد.

ترامپ چالش های زیادی در توافق نامه های گذشته امریکا وارد کرده و در بعضی موارد بدون سنجش از تبعات خروج، آن را کنار گذاشته است. توافقنامه اقلیمی پاریس، توافق با کوبا، تجارت با چین، کره جنوبی و نفتا از جمله مواردی است که ترامپ زیر میز زده و تلاش کرده است یا موضوع را به کل از بین ببرد و یا طرح جدیدی به جای و با شرایطی دیگر بوجود بیاورد.

ایالات متحده یکی از کشورهایی است که منافع ملی آن نه محدود به مرزهای سرزمینی بلکه هزاران کیلومتر فراتر از آن، از خاورمیانه تا آمریکای جنوبی را دربر می گیرد و به اقتضای همین موضوع دارای توافقنامه ها و پیمان نامه های بین المللیِ دو جانبه و چند جانبه اقتصادی، سیاسی، نظامی، زیست محیطی و... با بسیاری از کشورهای جهان است. عضویت در سازمان تجارت جهانی (دبلیو.تی.او)، پیمان ناتو، توافقنامه زیست محیطی پاریس، پیمان بازرگانی نفتا، شراکت فرا اقیانوس آرام (تی پی پی) نمونه هایی از عضویت این کشور در سازمان های مختلف بین المللی و جهانی به شمار می روند. در این باره می توان گفت که این عضویت، افزون بر اهداف تعریف شده ی اولیه در سازمان ها و پیمان های مذکور، شیوه ای برای گسترش ِاعمال نفوذ و قدرت بیشتر این کشور در جهان است.

اما ترامپ با رویکرد دیگرگونه ای که به این توافق نامه ها داشت، درصدد خروج یا بازبینی آنها برآمد. نخستین اقدام ترامپ برای عمل به وعده‌های انتخاباتی خروج امریکا از توافقنامه تجارت آزاد ترانس‌پاسیفیک موسوم به "تی‌پی‌پی" بود. ترامپ در رقابت‌های انتخاباتی قول داده بود تا توافقنامه تجاری تی‌پی‌پی را لغو کند. ترامپ این توافقنامه را "قاتل فرصت‌های شغلی" و "تجاوز به منافع آمریکا" ارزیابی کرده است.

همچنین ترامپ گفته بود توافق پاریس را در مورد آب و هوا لغو و «آژانس حفاظت از محیط زیست» را منحل و از پرداخت میلیاردها دلار کمک پیش بینی شده کشورش به سازمان ملل در زمینه مبارزه با تغییر آب و هوا خودداری خواهد کرد و این کار را عملی کرد. او گفت محدودیت هایی که توافقنامه پاریس برای پیشرفت کشورها ایجاد می کند باعث شده تا کشورهایی همچون آمریکا، تصمیم به خروج از این معاهده بگیرند.

پیمان نظامی ناتو از دیگر پیمان هایی بود که ترامپ انتقاد بسیاری به آن وارد کرد. او گفت چنین هم پیمانانی در ناتو «سهم مناسب خود را نمی پردازند.» چنین هم پیمانانی باید برای کاستی های گذشته سهم خود را بپردازند یا از ائتلاف خارج شوند او در دیدارهای خود با رهبران اروپایی، آنها را متقاعد کرد که برای حضور امریکا در ناتو باید سهم خود را بپردازند.

ترامپ همچنین با عدم رضایت از توافق نفتا بین سه کشور امریکا، کانادا و مکزیک معتقد است که این توافقنامه به ضرر آمریکا و به نفع دو کشور دیگر است. در همین راستا وی از لغو یا مذاکره مجدد درمورد نفتا صحبت به میان آورد و در توئیتری نوشت:«فرآیند مذاکرات با مکزیک و کانادا بسیار دشوار است و شاید بهتر باشد این معاهده را هم لغو کند».

بخش دوم در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics