«هنر دیپلماسی». رضا نصری

«هنر دیپلماسی»
رضا نصری

وزیر امور خارجهٔ ایران - یعنی کشوری که قرن‌ها «ابزار» و «حیاط خلوت» قدرت‌های استعمارگر بوده - در قلبِ اروپا نشست، چشم در چشم مهم‌ترین رهبران سیاسی و نظامی دنیا دوخت و مقتدارنه از اینکه «جهان وارد یک مرحله پساغربی شده است» سخن گفت.

اما این بار حرف‌های ایران از جنس «شعار» و «ما مدیریت جهان را در دست می‌گیریم» نبود.

این بار، جواد ظریف و سرگئی لاوروف - با یک پشتوانهٔ قوی‌ِ نظری و با درک درست‌شان از دوران گذار - موضوع امسالِ کنفرانس مونیخ را عملاً به «دنیای پسا غربی» تبدیل کردند و رهبران متشتتِ غربی نیز در برابر فضای ایجاد شده، ناگزیر سر تواضع فرود آوردند.

شاهد اینکه سِناتور جان مک‌کین - یکی از ایدئولوگ‌ترین سیاستمداران آمریکا، منادی «رهبری آمریکا بر جهان آزاد» و یکی از نمادهای قدرت‌نمایی و مداخله‌جویی ایالات متحده ‌- از عجز فزایندهٔ جهان غرب گلایه کرد و گفت: «اگر سال گذشته کسی این موضوع (بقای جهان غرب) را مطرح می‌کرد، او را به مبالغه و هراس‌آفرینی متهم می‌کردند. امسال اینطور نیست. اگر بنا باشد زمانی به این موضوع به صورت جدی پرداخته شود، آن زمان همین الان است!»

به عبارت دیگر، اظهارات وزرای امور خارجهٔ ایران و روسیه فقط از جنس «تبادل نظر» در یک کنفرانس بین‌المللی نیست. سخنان آن‌‌ها بیشتر از جنس «پیش‌گویی‌های خود‌محقق‌کننده» یا «اعلام سیاست» است که رهبران غرب را در برابر واقعیت «دوران گذار» قرار می‌دهد و آن‌ها را ناگزیر به سمت یک نظم نوین جهانی هدایت می‌کند.

اینجاست که ارزش «دیپلماسی علمی و کارشناسانه»، زمان‌شناسی صحیح، تشخیص درست شرایط و قابلیت ارائهٔ موضوع به یک فوروم بین‌المللی، در مقابل «دیپلماسی شعاری» و پرخاشگرایانه، به خوبی آشکار می‌شود.

عضویت در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@Irgeopolitics