تاریخ روابط با مسکو از زبان سفیر ایران.. بخش اول

تاریخ روابط با مسکو از زبان سفیر ایران

بخش اول

سنایی در این نشست، گفت: نکات مختلفی در مورد روابط دوجانبه وجود دارد. در ایران نکته منفی این است که اعتقاد دارند، روسیه طی قراردادهای مختلف، اراضی مختلف ایران را به دست آورده و در مقابل نیز این موضوع هست که گریبایدوف سفیر روسیه در تهران کشته شد.
وی در سخنان خود که به زبان روسی بیان شد، افزود: اما نکات مثبت بسیاری نیز وجود دارد. در ایران وقتی از روسیه صحبت می شود، فرهنگ و ادبیات غنی کلاسیک مورد اشاره قرار می گیرد. در کتاب فروشی ها ترجمه آثار تولستوی، چخوف، گورکی و سایر نویسندگان روس را مشاهده می کنید.
بنا به اعلام روز پنجشنبه بخش دیپلماسی رسانه ای سفارت ایران در مسکو، سنایی در ادامه سخنان خود اظهار کرد: نکته مثبت در روسیه نیز آن است که روس ها با ادبیات فارسی خوب آشنایی دارند و شاعرانی چون خیام، حافظ و دیگران به خوبی شناخته شده اند که این برداشت های منفی و مثبت در مردم دو کشور به هرحال تاثیرگذار است.
در روسیه برای ایران معاصر و همچنین به صورت متقابل اطلاعات کمی وجود دارد، از سوی دیگر نکته قابل توجه اینکه مردم دو کشور اطلاعات کمی در باره هم دارند، نام قبلی ایران «پرشیا» بود و در روسیه هم بیشتر این واژه کاربرد دارد.
در دوران کمونیستی نیز روابط عادی نبود و از ایران تنفر وجود داشت، زیرا در مدار غرب بود و تهران هم از شوروی وحشت داشت، احزاب کمونیست بسیار قوی بودند که اصلی ترین آن حزب توده بود.
وقتی خاطرات سفیران ایران را می خوانیم، می بینیم رادیو مسکو همیشه در مورد ایران اخبار منفی پخش می کرد و سفیر شوروی در تهران نیز به حاکمان شکایت می کرد که چرا حزب توده را در ایران سرکوب می کنید.
سنایی همچنین گفت: حدود یک میلیون و 300 هزار ایرانی قرن 19 و اوایل قرن 20 در مناطق جنوبی روسیه در حاشیه دریای خزر، آستراخان، قزاقستان و مناطق جنوبی قفقاز زندگی می کردند و اوایل قرن نوزدهم حدوداً 200 ایرانی در کرملین آستراخان غرفه داشتند و فعالیت می کردند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود اظهار کرد: دوران کنونی روابط را می توان بی سابقه نامید. از سال 2014 مناسبات دوجانبه شروع به توسعه کرد و در سه سال گذشته شاهد گرم ترین دوران همکاری های ایران و روسیه بودیم.
هر دو کشور تلاش می کنند از نفوذ غرب رهایی یابند. ایران در روابط خود با شوروی و روسیه غرب را مد نظر داشت و مسکو نیز سال های 1990 در روابط خود با تهران تحت نفوذ غرب بود، ولی اکنون هر دو طرف با وجود برخی اختلاف ها به توسعه روابط علاقه مندند.
سنایی گفت: مساله مهم دیگر، اعتمادی است که بین رئیسان جمهوری وجود دارد و سران دو کشور در سه سال گذشته 9 بار با یکدیگر ملاقات کردند، بارها نیز گفت وگوی تلفنی داشتند و خود گسترش روابط ایران و روسیه را مدیریت می کنند.
سفیر ایران ادامه داد: مشاهده می کنیم، روسیه سمت و سوی بیشتری به کشورهایی که در شرق و جنوب واقع شده اند دارد و اکنون به کشورهای اسلامی توجه می کند، البته این نتیجه تحریم های ضدروسی نیز هست، ولی به هرحال توجه به شرق دیده می شود.
روابط تهران و مسکو را می توان راهبردی نامید، البته سخت است بگوئیم که روابط روسیه با کدام کشورها راهبردی است، بلاروس، قزاقستان یا چین. اما روابط ایران و روسیه در سال های گذشته واقعاً حالت راهبردی داشته است.
در زمان حاضر، تهران و مسکو در سطوح بالا تبادل هیأت دارند. نیمه دوم سال 2015 بیش از 10 وزیر روسی به تهران رفتند و رئیس جمهوری ایران به روسیه و همچنین همتای ایشان به تهران سفر کردند. رئیسان پارلمان ها نیز دیدارهای متقابل داشته اند و افزون بر آن در تمامی سطوح نظامی، امنیتی و تجاری تبادل هیأت در سطح بالا داریم.
مبادلات بازرگانی رشد کرده است. در سال های گذشته متاسفانه ساختارهای تجاری و بانکی روسیه تمامی تحریم ها را اجرا می کردند، ولی غربی ها خود این قدر پایبند نبودند، این در حالی است که ساختارهای چینی و ترکیه ای این کار را نکرده و با ایران همکار می کردند.
سفیر ایران در مسکو همچنین گفت: ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در مذاکرات تیرماه سران دو کشور در باکو به حسن روحانی همتای خود گفت که سطح روابط تجاری دو کشور 70 درصد افزایش داشته است.
سنایی با بیان اینکه البته روابط تجاری همسان مناسبات (عالی) سیاسی نیست، ادامه داد: روابط دو کشور و همکاری های گسترده در عرصه های دوجانبه ، منطقه ای و بین المللی بیانگر سطح عالی همکاری ها است.
وی اعتماد بین رهبران ایران و روسیه و نبود امکان تاثیرگذاری فاکتور سوم از جمله برخی کشورهای غربی بویژه آمریکا در این روابط را از دلایل سطح بالای همکاری های دو کشور دانست و همچنین گفت که تهران و مسکو در مورد مسائل منطقه ای و جهانی دیدگاههای مشترک دارند.سفیر ایران همچنین اظهار کرد:سال 2015 مهمترین اسناد دوجانبه نهایی شد

دریافت بخش دوم در
کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics