قصیدهٔ۵..۲۴. با عقل پای کوب که پیری است ژنده‌پوش. بر فقر دست کش که عروسی است خوش‌لقا

قصیدهٔ۵

۲۴. با عقل پای کوب که پیری است ژنده‌پوش
بر فقر دست کش که عروسی است خوش‌لقا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
پای کوفتن: گام برداشتن، سیر کردن.
ژنده: پاره کهنه، جامهٔ دریده که قلندران پوشند.
پیر ژنده‌پوش: در این بیت مراد عقل است که از همه قدیم‌تر آفریده شده به اعتبار اوَّلَ ما خَلَقَ اللهُ العقلُ.
فقر: (نک: قصیدهٔ۱؛ بیت۱۰).
دست کشیدن: نوازش کردن و حرمت نهادن.
خوش‌لقا: خوش‌سیما، خوش‌صورت.
عقل و فقر به پیر ژنده‌پوش و عروس خوش‌لقا مانند شده است و نیز پای کوفتن به قرینهٔ پیر ژنده‌پوش با سماع و رقص صوفیه ایهام تناسب دارد.

@khaghanieshervani