شرح قصائد خاقانی؛ بر اساس شرح برزگر خالقی کانال دیگر ما: گزینهٔ شعر معاصر @gozineyesher لینک پست اول: https://t.me/khaghanieshervani/4
قصیدهٔ۷..۵۶. ای خدیو ماهرخش! ای خسرو خورشیدچتر!
قصیدهٔ۷
۵۶. ای خدیو ماهرخش! ای خسرو خورشیدچتر!
ای یل بهرامدهره! ای شه کیوان دَها!
🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
خدیو: پادشاه، خداوندگار، امیر بزرگ.
ماهرخش: کسی که ماه رخش اوست، کنایه از بلندمرتبه و عالی قدر.
خورشیدچتر: آن که خورشید چتر اوست، کنایه از عالی رتبه.
بهرامدهره: با حربه و شمشیر بهرام، بهرام خدای جنگ و دلاوری بوده است.
کیواندها: با زیرکی و کیاستی چون کیوان.
دها و زیرکی از صفات مشتری است، نه کیوان؛ زیرا مشتری ربّالنوع خطابه و سخنوری است و از اینروست که با علم و خرد ذکر میشود.
**مخاطب شاعر در این بیت و ابیات بعد ممدوح است.
@khaghanieshervani