قصیدهٔ۲..۲۸. خود، مادر قضا ز وفا حامله نشد. ور شد، به قهرش از شکم افکند هم قضا

قصیدهٔ۲

۲۸. خود، مادر قضا ز وفا حامله نشد
ور شد، به قهرش از شکم افکند هم قضا

🍃🍂🍃🍂
مادر قضا: اضافهٔ تشبیهی، مادر تقدیر و سرنوشت
وفا: وعده به جا آوردن و به سر بردن دوستی و عهد و سخن.
وفا در این بیت استعاره از کودکی است که مادر قضا و سرنوشت باید آن را در رحم خود بپرورد.
در بیت صنعت ردّالصّدر علی العجز هست.

معنی: تقدیر و سرنوشت، عهد و پیمان را حامله نشد؛ اگر حامله شده باشد، آن را به زور از شکمش می‌افکند و سقط می‌کند.

@khaghanieshervani