قصیدهٔ۷..۵۹. کی برند آب درمنه بر لب آب حیات؟!. کی شود سنگ منات اندر خور سنگ منا؟!

قصیدهٔ۷

۵۹. کی برند آب دِرَمنه بر لب آب حیات؟!
کی شود سنگ منات اندر خور سنگ منا؟!

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
درمنه: گیاهی است تلخ و خودرو که در پزشکی کهن ارزش دارویی داشته است.
منات: اسم خاص، یکی از سه بت معروف عرب در دوره جاهلیت، در کتاب «الاصنام» ابومنذر هشام بن محمد کلبی متوفی ۳۰۴ ه‌.ق. آمده است: قدیم‌ترین بتی که عرب پرستید، منات بود و عرب به نام وی عبد منات و زید منات نامگذاری کرد... و اوس و خزرج هر آن که در مدینه و مکه و یا حوالی آن منزل داشت، منات را تعظیم می‌کردند و به نام او قربانی می‌نمودند و‌ به او هدیه می‌دادند و همین منات است که خدای -عزّوجلّ- از او یاد کرده است که در آیهٔ۲۰ سورهٔ نجم آمده است: و منواة الثّالِثَةَ الأخریٰ، قریش و عرب همه منات را بزرگ می‌داشتند تا پیامبر (ص) در سال هشتم هجرت از مدینه بیرون رفت و چون چهار یا پنج شب راه پیمود، علی را به سوی منات گسیل داشت تا نگونسازش ساخت و آنچه به او تعلق داشت، نزد پیامبر آورد؛ از آن جمله دو شمشیر بود که پیامبر اکرم (ص) آن دو را به علی (ع) داد و گویند یکی از آن دو، ذوالفقار علی(ع) است. (فرهنگ لغات و تعبیرات خاقانی)
منا: محلی است در مکه که حاجیان روز دهم
ذی الحجة در آنجا قربانی کنند.
سنگ منا: سنگ قربانگاه در مکه.
بین «منات» و «منا» جناس مذیّل است.

@khaghanieshervani