قصیدهٔ۹..۲۸. زبون‌تر از مه سی‌روزه‌ام مهی سی روز. مرا به طنز چو خورشید خواند آن جوزا!

قصیدهٔ۹

۲۸. زبون‌تر از مه سی‌روزه‌ام مهی سی روز
مرا به طنز چو خورشید خواند آن جوزا!

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
ماه سی‌روزه: ترکیب وصفی، ماه کاملاً تاریک که در محاق واقع شده است.
مهی سی‌روز: سی روز ماه، سراسر و همهٔ ماه، کنایه از همیشه و دایم.
طنز: شوخی و ریشخند.
جوزا و خورشید: جوزا استعاره از رشید وطواط. (نک: قصیدهٔ۵؛ بیت۵۸) و خورشید استعاره از خاقانی که رشید او را به آن مانند کرده است.
بین «ماه» و «خورشید» و «جوزا» تناسب است.

@khaghanieshervani