قصیدهٔ۳..۲۰. به چاه جاه چه افتی و عمر در نقصان؟!. به قصد فصد چه پویی و ماه در جوزا

قصیدهٔ۳

۲۰. به چاهِ جاه چه افتی و عمر در نقصان؟!
به قصدِ فَصد چه پویی و ماه در جوزا

چاهِ جاه: اضافهٔ تشبیهی.
به چاهِ جاه افتادن: کنایه از فریب خوردن و مغرور شدن.
فصد: رگ زدن، خون گشادن، و خون گرفتن.
ماه در جوزا: قدما بر این عقیده بودند زمانی که ماه در روزهای ششم و هفتم در برج جوزا قرار می‌گرفت، رگ زدن روا نیست.
بین «چاه و جاه» و «قصد و فصد» جناس خط(اختلاف در نقطه‌گذاری کلمه) است.

معنی: همان‌گونه که رگ زدن در زمانی که ماه در جوزاست، روا نیست؛ مقام‌طلبی نیز هنگام پیری و ناتوانی شایسته و روا نیست.

@khaghanieshervani