قصیدهٔ۴..۶۳. ز خشک‌آخور خذلان برست خاقانی. که در ریاض محمد چرید کشت رضا

قصیدهٔ۴

۶۳. ز خشک‌آخور خذلان بِرَست خاقانی
که در ریاض محمد چرید کشت رضا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
خشک‌آخور جای بی‌آب‌و‌علف را گویند و خاقانی آن را مقابل چرب‌آخور، به معنی جای پرآب و گیاه در دیوان به کار برده است.
خشک‌آخور خذلان: جای قحطی و بی‌آب‌وگیاه‌ِ خواری، استعاره از دنیا.
ریاض: جمعِ روضه، باغ‌ها.
ریاض محمد: استعاره از تعالیم و شریعت محمدی.
رضا: خشنودی (نک. قصیدهٔ۳؛ بیت۵۸)
کشت رضا: اضافهٔ تشبیهی، کاشته و زراعت و محصول خشنودی و رضایت خاطر.

@khaghanieshervani