طنز تنها در گفتار و هنر‌های زبانی جلوه نمی‌کند

طنز تنها در گفتار و هنر‌های زبانی جلوه نمی‌کند. گاه در رفتار انسان، طنز، آگاه یا ناآگاه، خود را نشان می‌دهد تا بدان‌جا که مجموعهٔ حرکت یک اجتماع به مرحلهٔ طنز می‌رسد و ساختار جامعه، تبدیل به طنز می‌شود.

اگر با تاریخ اجتماعی ایران آشنا باشیم، در بسیاری از این لحظه‌ها، طنز را آشکار می‌توانیم مشاهده کنیم. رفتار بسیاری از حُکّام طنز است؛ یعنی در یک آن، دو سوی تناقض را در خویش دارد و شعار‌های سیاسی‌شان نیز، در تحلیلِ نهایی طنز است:
هم گریه‌آور و هم خنده‌آور.

@kharmagaas
محمدرضا شفیعی کدکنی_ زمینهٔ اجتماعی شعر فارسی