من صبورم اما. بی دلیل از قفس کهنه‌ی شب می‌ترسم. بی دلیل از همه‌ی تیرگی رنگ غروب

من صبورم اما
بی دلیل از قفس كهنه ی شب می ترسم
بی دلیل از همه‌ی تیرگی رنگ غروب
و چراغی كه تو را از شب متروڪ دلم دور كند

من صبورم اما
آه، این بغض گران
صبر چه می داند چیست ...
@kharmagaas
حمید مصدق