فرهاد قنبری:

فرهاد قنبری:
شاید کسی فکر نمی کرد چند دهه پس از زمانی که فاحشه ها را در تهران آتش زده و درب فاحشه خانه ها را پلمب می کردند وضعیت شهرهای ایران به گونه ای باشد که مجبور باشند برای الزام حجاب در ورودی هر سازمان و دانشگاهی مامور حراست و بررسی پوشش قرار دهند.
کسی فکر نمی کرد چهار دهه بعد باید مقابل ورزشگاهها باید مامور «زن یاب» قرار دهند و برای مبارزه با بی حجابی تمام بلندی ها و سکوهای شهر را شیب دار بسازند.

در آن زمان کسی فکر نمی کرد که چند دهه بعد در پایتخت یا سایر شهرهای ایران مردان به خود اجازه خواهند داد مقابل هر زنی توقف کرده و قصد سوار کردن(یا به اصطلاح خودشان بلند کردن ) او را داشته باشند، آنها فکر نمی کردند که چگونه یک مرد به خود اجازه خواهد داد به تمام زنان شهر به چشم فاحشه هایی نگاه کند که ممکن است سوار ماشین او شوند...

آنها فکر نمی کردند پس از چهار دهه از انقلاب و تخریب نمادهای غربی و وضع ممنوعیت های مختلف برای زنان (از قبیل حضور در ورزشگاه، خوانندگی و امثالهم) ایران به عنوان قلب عمل جراحی زیبایی و یکی از بزرگترین مصرف کنندگان لوازم آرایشی در جهان تبدیل خواهد شد، آنها این صورت ها و چهره های دفرمه شده زیر تیغ های جراحی و انبوهی از مواد شیمیایی را تصور نمی کردند.
آنها می خواستند جامعه را «مردانه» بار بیاورند و سبک زندگی مردانه را به زنان تحمیل کنند اما در عمل نتیجه برعکس گرفتند، اگر در آن روز مدل موی مردانه گوگوش و پوشیدن شلوارهای پاچه گشاد و کت و شلوار در میان دختران مد بود، امروز مدل موی زنانه و انواع آرایش های زنانه در میان پسران مد شده است ( چند روز قبل خبری با عنوان ممنوعیت کاشت ناخن برای پسران در آرایشگاهها اعلام شد)
آنها بی شک فکر می کردند با اعدام و آتش زدن روسپی ها، جامعه ای بدون فساد و تن فروشی خواهند داشت که در آن هر انسانی محترم شمرده خواهد شد و زنان و مردان تقوی الهی پیشه کرده و بر غرایز پلید خود افسار خواهند زد اما در عمل با نتیجه ای برعکس مواجه شدند و با این حال هنوز بر آن اصرار می ورزند.
@kharmagaas