من آن خرمگسی هستم که خدا وبال این دولتشهر کرده و تمام روز و همه جا شما را نیش زده و برمی انگیزانم. دیگر به آسانی کسی چون مرانخواهید یافت و از این رو به شما اندرز می دهم که از گرفتن جان من درگذرید. «دفاعیات سقراط» @farhad_ghanbariiiii
کمتر کسی است که مانند اسکار وایلد افتادن از عرش به فرش را در آنی تجربه کرده باشد
کمتر کسی است که مانند اسکار وایلد افتادن از عرش به فرش را در آنی تجربه کرده باشد.
جوانی شیک پوش، زیبا روی و پر آواز در اوج شهرتش در چهل سالگی به خاطر نمایشه نامه نویسی ناگهان به اتهام همجسنگرایی (در قرن نوزدهم) راهی زندان می شود، او در کمتر از چهار سال تمام اعتبار و آبروی خود را از دست داد.
او پس از آزادى از زندان با نام «سباستيان ملموث» به زندگى ادامه داد و در ۳۰ نوامبر سال ۱۹۰۰ در ۴۶ سالگى در گوشه اتاق يك هتل بسيار ارزان در حالى از بيمارى مننژيت جان سپرد كه حتى صاحب يك پنى نبود و به قول آندره ژيد «هيچ نداشت»
در سه ماههی پایانی دوران حبساش نامهای طولانی به آلفرد داگلاس( معشوقه ای که باعث زندانی شدن او شد) نوشت که چند سال پس از مرگاش با کوشش روبرت هارت-دیویس منتشر شد. این نامه را که سزاوارانه «از اعماق» نامیدهاند، باید تکاندهندهترین اثر وایلد نامید.
@kharmagaas