✅ از داشتن تا بودن: رویکرد ارتباطی در.. ✍ فابین نوولو،. برگردان معصومه خطیبی بایگی

✅ از داشتن تا بودن: رویکرد ارتباطی در #آموزش_زبان

✍ فابین نووِلو،
برگردان معصومه خطیبی بایگی

آموزش به شیوه «ارتباطی» یا به شیوه «بودن» رویکردی جدید در آموزش زبان‌های خارجی است که با نگاهی جدید و متفاوت به زبان‌آموز، معلم و فعالیت‌های آموزشی سبب پویایی کلاس درس و تجربه لحظات بی‌نظیر می‌شود.

🔹انتخاب رویکرد ارتباطی

ویژگی اصلی رویکرد ارتباطی در نظر گرفتن چند شاخصه نزد زبان‌آموز است. در این شیوه آموزشی، زبان‌آموز به‌عنوان فردی (موضوع) با تمام جامعیتش درنظر گرفته می‌شود، فردی که دارای فرهنگ، مذهب، احساسات و عواطف است و به طبقه اجتماعی، خانوادگی و محیطی خاصی تعلق دارد. در این رویکرد از دستاوردهای جدید علوم انسانی (روان‌شناسی شناختی، روان‌کاوی، انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه) و علوم زبانی (به‌خصوص نشانه‌شناسی) هم استفاده می‌شود.

بنابراین ما در این روش، نه‌تنها از دستاوردهای جدید علم زبان‌شناسی بهره می‌بریم، بلکه با نوآوری‌های سایر علوم که در بر روی فرد، گروه، کنش ارتباطی و تعاملات بینا ذهنی مطالعه می‌کنند، سروکار داریم. به‌عنوان‌ مثال، علم نشانه‌شناسی به ما توصیه می‌کند که در کلاس درس از ابزارهای کمک‌ آموزشی متنوع ازجمله: روزنامه‌ها، تبلیغات، وسایل دیداری و تصویری ... استفاده کنیم زیرا در این ابزارها نمودهای فرهنگی معنادار (نشانه‌هایی برای تفسیر) نهفته‌اند. همین نشانه‌ها هستند که در کلاس فرصت تعامل، رابطه با دیگری و ارتباط را به‌وجود می‌آوردند. روان‌شناسی شناختی به ما یادآوری می‌کند که لازمۀ یادگیری پویا گفتگو، تعامل و حتی کشمکش است.
متن كامل اين نوشتار را در انسان‌شناسی و فرهنگ مطالعه كنيد:

http://anthropology.ir/article/31706

@linguiran🍃🌺🍃