📢شیطان و بچه رزماری

📢شیطان و بچه رزماری
@matikandastan

محمد قائد: «کتاب‌هایی هستند که وقتی تبدیل به فیلم می‌شوند، فراموش می‌شوند.» این حرف مصداق ایجاز مخل است، چراکه تنها در مورد بچۀ رزمری نبوده که بعد از تبدیل شدن به فیلم فراموش می‌شود؛ بسیاری از فیلم‌های مشهور و به همین اندازه مهم در واقع رمان‌های فراموش‌شده هستند. گاهی حتی خود فیلم هم فراموش شده و تنها اسمی از آن باقی مانده است، مثل رمان «همۀ آدم‌های شاه» که رابرت پن مور آن را در دهۀ ۱۹۴۰ نوشت و در ایران به‌اشتباه «همۀ مردان شاه» ترجمه شد. یا فیلم‌های بسیار مشهور ماجرای نیمروز و ریو براوو که براساس رمان‌های فراموش‌شده‌ای ساخته شده‌اند و بسیاری از فیلم‌های هالیوود که براساس داستان‌های کوتاه چاپ‌شده در مجلات ساخته شده‌اند. وقتی داستانی در ازای پنجاه دلار چاپ می‌شود و بعد از آن پنج‌هزار دلار خریده می‌شود، به مرحله‌ای جهش می‌کند که نوشتۀ پنجاه‌دلاری فراموش می‌شود. در واقع سرنوشت غالب آثار مکتوب این است که وقتی به فیلم تبدیل می‌شوند، به مرحلۀ بالاتری می‌روند و گاهی تنها اسم آن‌ها باقی می‌ماند و کتاب فراموش می‌شود.

امیدوارم که سینماگران و منتقدان در ایران هم این روش را تشویق کنند تا بشود خیلی از چیزها را اصلاح کرد. مثلاً در مورد بچۀ رزمری پایان فیلم به‌مراتب بهتر از کتاب است، چراکه در کتاب چشمان گربه‌ای زرد شیطان و چنگال و شاخ و دم آن آورده شده است، اما در فیلم ما این‌ها را نمی‌بینیم و نمی‌دانیم که آیا زنی به‌دلیل تغییرات شیمیایی بدن در دوران حاملگی دچار پارانویا شده است یا ماجرای شیطان واقعی است. (منبع: مجله شهرکتاب)
@matikandastan