📚 داستاننویسان و دوستداران داستان 📢ماتیکانداستان را به شیفتگان فرهنگِ ایرانزمین معرفی کنید 📢📢محتوای مطالب، نظر نویسندگان آن است و ممکن است با دیدگاه گردانندگان ماتیکانداستان همسو نباشد. ارتباط با مدیر کانال @vahidhosseiniirani
📢حمایت و مطالبات ۲۲۴ داستاننویس از حسن روحانی. میان راه رسیدهایم و هنوز امیدواریم
📢حمایت و مطالبات ۲۲۴ داستاننویس از حسن روحانی
@matikandastan
📢📢📢به میانِ راه رسیدهایم و هنوز امیدواریم
بیانیهی ۲۲۴ نفر از داستاننویسان ایران دربارهی انتخابات ریاستجمهوری دورهی دوازدهم
اینک که به پایان کارِ دولتِ یازدهم به ریاست جناب آقای حسن روحانی رسیدهایم و انتخابی دیگر در پیش است، ما داستاننویسانی که ناممان در ذیل این نامه آمده است، لازم میدانیم برآوردمان را از چهار سال ریاستجمهوری ایشان به دست دهیم، تا مگر پرتویی افکنده باشیم بر راهِ طی شده و بخش مهمی از آنچه بر کار نوشتن و نشر و احیاناً آنچه بر فرهنگمان گذشت در این چهار سال، و نیز دشواریهایی که برای طی مسیرِ آینده همچنان با آنها رودرروییم.
در اوایل سال ۹۲، که جناب روحانی دولت یازدهم را به دست گرفتند، نویسندگان از جمله قشرهایی بودند که خسته و فرسوده از همهی مصائبی که در هشت سال پیش از آن بر سرِ خودشان و کتابهاشان و نیز بر همهی جوانبِ فرهنگی/اقتصادی کشورشان آمده بود، با امید به سرِ کار آمدن دولتی فرهنگی، کارآمد، و همهجانبهنگر اغلبشان به پیشباز این دولت رفتند و نه فقط با رأیدادن، که بسیاریشان حتا با نوشتن و گفتن و هر آنچه که میتوانستند، با ایشان همراه و همدل شدند؛ بهخصوص که جناب آقای روحانی وعدهی گشایشهای بسیار در عرصهی فرهنگ میداد و زبانش در این عرصه از جنس فرهنگ بود. انصاف هم باید داد که در این چهار سال هم (چه در زمان وزارت آقای جنتی و چه اکنون در زمان وزارت آقای صالحی امیری)، بسیاری از کتابهایی که پیش از آن با مانع سانسور مواجه بودند، مجوز گرفتند و فرصتهای بیشتری برای اهل فرهنگ و هنر در همهی عرصههای مربوط فراهم گشت؛ نشانههایش هم نشر بیشتر کتابها و فروش کلی بیشتر آنها بود، چنان که در حوزههای دیگر فرهنگی مربوط به وزارت ارشاد هم چنین بود.
به گمان ما اما این فقط به فعلیت درآوردن بخش متوقفماندهی فرهنگ و بهخصوص عرصهی نشرمان بود، و نه عمل به وعدهی رییسجمهور محترم برای رفتار مشابه با مطبوعات در حوزهی کتاب، و مهمتر از آن اعتماد به اهل فرهنگ و سپردن مسئولیتهای مربوط به نشر و ترویجِ کارهاشان به خودشان. گرچه تساهل مسئولان فرهنگی دولتِ یازدهم توانست چراغِ روبهخاموشی فرهنگ را روشن نگه دارد و امید به کار فرهنگی بهدور از منع و مانعهای دولتی و نظارتی را در دل اهل فرهنگ زنده کند، اما متأسفانه هنوز هم سایهی این نظارتها و رهنموددادنها و منعها بهکلی از سر فرهنگ و بهخصوص ادبیاتمان برداشته نشده و هنوز هم بخشِ زیادی از بودجهی ملی و فرهنگیمان صرف مانعتراشیدن و سانسور کتابها و تولیدات فرهنگیمان میشود. پایینماندن شمارگان کتابها، بهخصوص کتابهای تألیفی، زنگخطرِ افول تولید ادبی و پژوهشی را در سالهای آتی به صدا درآورده است و هنوز نوشتن و ترجمهکردن و نشر کاری مخاطرهآمیز است و نه نوعی راهورسم برای زندگی و تلاش برای اعتلای فرهنگی کشور.
ما داستاننویسان با اعلام وضعیت نامطلوب نشر و کتابخوانی و تولید فرهنگی در کشور و مغفولماندن بسیاری از فرصتها و ظرفیتهای ملیمان، بهخصوص با داشتن استعدادهای جوانِ بسیار، برای جناب آقای روحانی آرزوی موفقیت میکنیم و ضمن قدردانی، گشایشهای نسبی نشر در دولت ایشان را فقط شروع دوران تازه میدانیم و امیدواریم با انتخاب دوبارهی ایشان و ادامهی جدیتر این مسیر شاهد تحقق مواردی باشیم که در زیر برمیشماریم:
۱ـ چنان که وعدهی رییسجمهور محترم در سال ۹۲ بوده، نشر کتاب هم همچون نشر مطبوعات، محتاج مجوزِ پیش از چاپ و نشر نباشد. این کار حتماً در جهت تحقق منشور شهروندی ارائهشده از طرف رییسجمهور محترم خواهد بود که بهخصوص در مواد ۲۶ و ۲۷ آن حق آزادی اندیشه و آزادی بیان، در چهارچوب قانون، به صراحت تضمین شده است.
۲ـ پیوستن به معاهدهی جهانی معروف به کپیرایت برای کمک به نظاممندشدن نشر و حمایت از ارتباطِ درستتر نشر ایران با جهان.
۳ـ گذاشتن واحدهای درسی مختصِ کتابخوانی و بهخصوص ادبیاتخوانی در مدارس و دانشگاهها، و ترغیب دانشآموزان و دانشجویان به تحقیق در میان کتابها به جای سوقدادنشان به حفظکردن متون برای کسب نمرههای بالاتر.
۴ـ توجه ویژه به نویسندگانی که سالها برای ادبیات و فرهنگ کشورمان قلم زدهاند، با انتشار بیقیدوشرط کتابهاشان و نیز برقراری حقوق معنوی و مادی برای ایشان (از جمله باید به منع انتشار سه کتاب آقای دولتآبادی در حال حاضر اشاره کرد، به سلیقه و نظر کسانی با عمری احتمالاً کمتر از نیمِ سالهایی که ایشان در این کشور و برای فرهنگش قلم زدهاند).
۵ـ احداث کتابخانههای متعدد و متناسب با شأن فرهنگی و جمعیت حالحاضر کشور، تا مبادا کسانی به دلیل کمبودهای مالی از خواندن (که روشنای زندگی و دلیل و طریق درست زیستن است)، محروم مانده باشند.
۶ـ برداشتن موانع برگ