📚 داستاننویسان و دوستداران داستان 📢ماتیکانداستان را به شیفتگان فرهنگِ ایرانزمین معرفی کنید 📢📢محتوای مطالب، نظر نویسندگان آن است و ممکن است با دیدگاه گردانندگان ماتیکانداستان همسو نباشد. ارتباط با مدیر کانال @vahidhosseiniirani
مهمترین ویژگی رمان «خشم و هیاهو» در همین عبارت کوتاه فاکنر نهفته باشد، اینکه با این رمان میتوان یاد گرفت که چطور کتاب خواند
https://telegram.me/angomanedastan
شاید مهمترین ویژگی رمان "خشم و هیاهو" در همین عبارت کوتاه فاکنر نهفته باشد، اینکه با این رمان میتوان یاد گرفت که چطور کتاب خواند. فاکنر در ادامهی این مقدمه توضیح میدهد که پیش از این نیز در به کار بردن کلمات و "زبان" و به تبع آن نزدیکی به آن دو محتاط بوده است، همچون احتیاط یک مقالهنویس در بهکارگیری کلمات، اما با نوشتن "خشم و هیاهو" یاد گرفته که در نزدیکی به زبان و کلمه احترام یا پروای خاصی را هم داشته باشد، مثل ترس همراه با لذت نزدیک شدن به دینامیت..
"خشم و هیاهو" کارکردهای تازهای از رمان و رمانخوانی را به خواننده معرفی میکند. به آدم یاد میدهد که رمان، روایت، دیالوگ و شخصیتها میتوانند کارکردها و ویژگیهایی فرای تعاریف معمول خود داشته باشند و فاکنر در این رمان این ویژگیهای تازه را بهکار بسته است و آن را به خواننده معرفی میکند. در عین حال، "خشم و هیاهو" اوج سبکیاست که در ادبیات امروز به "سبک فاکنر" معروف است. همان سبکی که فاکنر بعد از "خشم و هیاهو" نیز آن را در رمانهایی چون کتاب خواندنی "گور به گور" [با ترجمهی خوب نجف دریابندری] و "حریم" بهکار گرفت اما بعدها خود اعتراف کرد که هیچگاه همچون نوشتن "خشم و هیاهو" در به کارگیری این سبک موفق نبوده است.