📚 داستاننویسان و دوستداران داستان 📢ماتیکانداستان را به شیفتگان فرهنگِ ایرانزمین معرفی کنید 📢📢محتوای مطالب، نظر نویسندگان آن است و ممکن است با دیدگاه گردانندگان ماتیکانداستان همسو نباشد. ارتباط با مدیر کانال @vahidhosseiniirani
📢انتقادات تند نویسنده دفاع مقدس
📢انتقادات تند نویسنده دفاع مقدس
@matikandastan
📢📢📢براهنی و دانشور هم داستان انقلاب نوشته اند/ نام هاشمی و خاتمی و میرحسین را بر نمی تابیم اما توقع خلق داستان انقلاب داریم!
مجید قیصری: ◀ما داستانهایی مثل «جزیره سرگردانی» سیمین دانشور یا «رازهای سرزمین من» نوشته رضا براهنی را هم داری که داستان انقلاب هستند. پس واقعا میتوان داستانی درباره انقلاب اسلامی نوشت که شعارزده و ایدولوژیک هم نباشد.
◀اطلاعاتم در مورد داستانهای انقلاب امروز چندان بهروز نیست که درباره نسل جدید نویسندگان این ژانر نتیجهگیری کنم. «شاه بیشین» آقای مزینانی یکی از تازهترین کارهای جدی در حوزه انقلاب اسلامی بود که خواندهانم. البته حتما ادبیات داستانی در این ژانر خلق میشود و من ندیدهام.
◀نگاه ساده این است که یک تاریخ و جغرافیای خاص داریم که هر نویسندهای در مختصات آن داستانی خلق کند در ژانر ادبیات داستانی انقلاب قرار میگیرد. یعنی تنها آثاری که مستقیم به انقلاب اسلامی پرداختهاند و درباره آن نوشتهاند در این ژانر گنجانده میشوند. من میگویم حتی فیلمها و داستانهایی که باتوجه به شرایط امروز جامعه هم خلق میشوند به نوعی نسبت به شرایط موجود موضع دارند. مثلا فیلم «ابد و یک روز» میگوید که در حیطه مباحثی مثل فقرزدایی، توجه به محرومیتها و عدالت بعد از گذشته نزدیک به چهاردهه از انقلاب موفق نبودهایم. یعنی بسیاری از فیلمها و داستانهای ما به صورت غیرمستقیم هم که شده روندی که جامعه ایران از بهمن ۵۷ تا امروز را طی کرده تحلیل و بررسی میکنند.
◀اگر به دنبال این هستیم که انقلاب اسلامی مستقیم در داستانها و فیلمها تحلیل شود واقعا با شرایط سانسوری که بر فرهنگ و هنر حاکم است، نمیتوانیم انتظار زیادی داشته باشیم. وقتی فیلم «کاناپه» کیانوش عیاری کنار گذاشته میشود و هنوز بعد از ۴۰ سال نمیتوانیم زنی را در خانه خود و در کنار محارمش عینی و ملموس به تصویر بکشیم یعنی هنوز در بیان مسائل محدودیتهایی داریم. آنچه که باید گفته شود و آنچه که از اول انقلاب و سالهای ۵۸-۵۷ گذشته و نتیجهاش را حالا میبینیم در قالب فیلم و داستان گفته میشود منتها برخی میخواهند بشنوند و برخی نمیخواهند بشنوند.
◀در مملکتی زندگی میکنیم که تصویر آیتالله هاشمیرفسنجانی پیش از فوتش چندین سال در تلویزیون نمایش داده نمیشود. در کتابهای درسی نام او حذف شده و بردن نام آقای سیدمحمد خاتمی نیز با ممنوعیت همراه است. میرحسین موسوی از اول انقلاب مسئولیتهایی داشته و در دوران جنگ نخست وزیر بوده اما برخی حتی حاضر نیستند نامش را بشنوند. واقعا در این شرایط توقع داریم که ادبیات داستانی انقلاب خلق شود؟
◀آیا این گفتمان اجازه میدهد که به تحلیل هرآنچه که در روند انقلاب اتفاق افتاد از تسخیر لانه جاسوسی و جنگ و ... بپردازیم؟ معلوم است در شرایطی که عدهای نمیخواهند صدایی غیر از صدای خودشان شنیده شود ادبیات انقلاب اسلامی جدی و تاثیرگذار برای نسل جوان هم چندان پا نمیگیرد. وقتی نمیتوان به نقد گفتمان غالب و حاکم پرداخت دیگر حرفی نمیماند که داستان و روایت از آن استخراج شود. (منبع: ایلنا)
@matikandastan