📢داستانهای خنثای امروز شگفت زده‌ام نمی‌کند

📢داستانهای خنثای امروز شگفت زده ام نمی کند
@matikandastan

حسین آتش پرور: ◀بعدِ عبور از نیازهای اولیه است که نوع دیگری از زیبایی شناسی هنر و تکنیک طرح می شود؛ که آن هم در دوران معاصر و مربوط به جامعه های شهری است. اگر توجه کرده باشیم می بینیم که به جز چند استثنا، از «سیاحت نامه ابراهیم بیک» و «چرند و پرند» بگیرید تا همین حالا، بیشترین دارایی داستانی ما بر خواسته های اولیه بشری یعنی نان، آزادی و مسائل و رخدادها و مضمون، داستان نویسی این یکصدساله ما را که هنوز در اسارت خبر و شعارزدگی است، شکل می دهد. گرچه رضا دانشور نسل قبل از من است، به تکنیک در داستان رسیده بود و با آنکه شیوه کاملا متفاوتی داریم، ازنظر من نویسنده ای نو و تجربه گراست. در باره خودم بر این باورم که اگر نویسنده هر روز در عبور از خودش به آگاهی و کشف تازه ای نرسد، مرده است.

◀امروز کار داستان نویسی دشوارتر از گذشته است و جدا از کاری خلاق به علم و صنعت تبدیل شده. و شما نه تنها با خواننده آگاه روبه رو هستید بلکه بسیاری از ابزارهای دیگر هم دارند کار داستان را انجام می دهند. پس تنها با خلق تصاویر نمی توان داستان را به جلو برد و از دیگر سازه های آن حتا یک روایت سالم غافل ماند. و تمام این ها به خلاقیت و جهان بینی نویسنده برمی گردد. نویسنده وظیفه دارد به هر شگرد منطقی خواننده را با خودش نگه دارد. در اینکه فضای داستان امروز خنثی و سترون شده هیچ شک نکنید. به خاطر کنجکاوی و آگاهی امسال چیزی بیش از هشتاد مجموعه داستان و رمان فارسی را که در این یکی دوسال منتشر شده خواندم. کار درخشانی ندیدم تا مرا به عنوان خواننده شگفت زده کند. روزنامه شهرآرا؛ (از گفتگوی وحید حسینی ایرانی با آتش پرور)
@matikandastan