جواد مجابی:. 📢با وجود ستایش هزارساله روح. امروز جسم محل توجه هنرمندان است

جواد مجابی:
📢با وجود ستایشِ هزارساله روح
امروز جسم محل توجه هنرمندان است
@matikandastan
دکتر جواد مجابی: ◀امروزه روز تنانگی در جامعه رشد پیدا کرده است، ما چه این را بخواهیم و چه نخواهیم واقعیتی است که به سمت آن حرکت می کنیم، بنابراین علی رغم هزار سال ستایش روح امروز جسم محل توجه هنرمندان قرار گرفته است.

◀شاعران آغازی ما مثل رودکی، منوچهر دامغانی، فرخی سیستانی و حتی فردوسی به تعادل روح و جسم باور داشتند و شاهد هستیم که فردوسی ضمن تاکید بر جهان اخروی با پرداختن به حماسه به موضوعات جسمانی می پردازد و در اوایل قرن چهارم و پنجم شاهنامه فردوسی و خمسه نظامی داستان‌های عاشقانه را که مسائلی جسمانی هستند مطرح می کنند اما از قرن ششم با حمله مغول ارتباط بین جهان مادی و جهان معنوی در ذهن ایرانی منقطع می شود و افرادی چون سنایی، عطار و مولانا به مبحث تضاد بین جسم و روح می پردازند، در حالی که در همان زمان فلاسفه یونان برای جسم ارزش زیادی قائل بودند.

◀از قرن ششم به سبب شرایط محیطی، عشق‌های معنوی مطرح می شود، از زمانی که ما از حافظ عبور می کنیم حکومت‌های ظالمی روی کار می آیند که با روی کارآمدن‌شان بحث حاکم و رعیت شکل می گیرد. چرا؟ رعیت برای خود حقوق انسانی را قائل نیست چون به جسم باور ندارد. آگاه شدن به جسم و مادیات جهان محور ادبیاتی است که در آن روابط انسانی دیده می شود.

◀در طول تاریخ حکومت های فاسد از قرن ششم تا مشروطیت هیچ اهمیتی برای مردم به عنوان جسم جامعه قائل نشده‌اند، یعنی نه تنها جسم فرد بلکه جسم جامعه هم منفور بوده است. این موضوع را می‌توان از انفعال مردم به خوبی درک کرد. انفعالی که امروز ما در افغانستان شاهد آن هستیم اما از دوره قرن چهاردهم که مصادف است با تقریبا سال‌های 1300 به بعد در ایران، قصه نویسی، شعر، تئاتر، موسیقی و ... شکل می گیرد. در این‌جا ملت در برابر رعیت قرار می گیرد و بحث آزادی و قانون مطرح می شود.

◀نیما یوشیج جزو اولین کسانی بود که به عینیت جامعه توجه کرد. بنابراین او در اشعارش ضمن استفاده از استعاره‌ها به توجه به مسائل عینی توجه می کند.

◀بعدها هدایت و افراد دیگر به مادیات بیرونی در آثارشان توجه کردند. (منبع: ایسنا)
@matikandastan