۲- آسیب دیگری که متاسفانه بلاگیر نویسندگان جوان شد، شایعه‌ی ترجمه ناپذیر بودن قصه‌های وابسته به زبان بود

https://telegram.me/angomanedastan
2- آسیب دیگری که متاسفانه بلاگیر نویسندگان جوان شد، شایعه‌ی ترجمه ناپذیر بودن قصه‌های وابسته به زبان بود. شایعه‌ای که برخی از نویسندگان را هرچه بیشتر از زبان‌های پیچیده دور کرد. آن‌ها به مرور به ساده نویسی افراطی روی آوردند. شایعه‌ای که تا حدی درست به نظر میرسد ولی اصلا به این معنا نبود که صرفا نثری ساده و به دور از هرگونه پیچیدگی‌های معنایی قابل ترجمه است. اگرچه مثالی عینی برای این مساله وجود ندارد ولی در میان ترجمه‌هایی که قابل انطباق با زبان اصلی هستند، بسیاری از آن‌ها خبر از زبانی نچندان ساده می‌دهند که اتفاقا در انتقال کمترین آسیب را دیده اند. برای نمونه، زبان داستان‌های فردینان سلین، (مرگ قسطی، قصر به قصر و... ) گفت‌گو در کاتدرال، و... به هیچ‌وجه مانعی برای جهانی شدن‌ آن‌ها نبوده که حالا نویسنده‌های ما زبان را سدی در مقابل گسترش و جهانی شدنشان می بینند. اگرچه، قابل انکار نیست داستان‌هایی که اساسا در زبان ساخته‌ شده‌اند قابل ترجمه نیستند. ( مثل اولیس جیمز جویس یا به سوی فانوس دریایی ویرجینیا وولف و ... ) ولی ساده نویسی افراطی به قصد ترجمه پذیر بودن میلیونها فرسنگ فاصله دارد با برپا نکردن قصه برروی زبان.