پس تکلیف نویسنده هایی که از مشکلات نمی‌نویسند و دغدغه هاشون نوشتن از درد اجتماعی نیست و فقط از بعد زیباشناختی هنر رو در نظر می‌گیر

پس تکلیف نویسنده هایی که از مشکلات نمی نویسند و دغدغه هاشون نوشتن از درد اجتماعی نیست و فقط از بعد زیباشناختی هنر رو در نظر می گیرند و یا به گفته ای هنر را صرفا برای هنر می نویسند چیست؟ و آیا هم چین نویسنده ای تو ایران داریم آیا؟