جشن پیر شالیار (۲). 📝شیلان حسنی فرد

جشن پیر شالیار(2)
📝شیلان حسنی فرد
@oralhistoryiran
⚪️⚪️⚪️
5- آیین سماع و صرف غذا:پس از نماز عصر آستانه پیر مملو از جمعیت شده و گروه دف زنان، که از طایفه ی" سادات" می باشند، شروع به نواختن دف و همزمان با آنان گروهی از مردم زنجیروار دست در دست هم و با ریتم دف شروع به رقص مینمایند. ریش سفیدان در ابتدای صف وکودکان در انتهای صف قرار میگیرند. گاهی اشعاری در مدح پیامبر توسط دف زنان خوانده میشود و دراویش به حالت خلسه میروند و گروه رقصندگان همه باهم "الله الله " میگویند. در حرکات این رقص تنوع زیادی وجود ندارد و به صورت بسیار آرام با جلو و عقب بردن پاها انجام میشود که نماد حرکت و جابجا یی است. ودر واقع مردم با این حرکت نمادین همبستگی همیشگی خود را به نمایش میگذارند. بعد از پایان مراسم ذکر ،همگی به مسجد روستا رفته ونماز مغرب را به جماعت می خوانند . این مراسم روز 5 شنبه هم به همین شیوه تکرار میشود.
6- مراسم شب نیشت (تجمع در آستانه پیر) Varasan: این مراسم پنجشنبه شب بعد از پایان مراسم سماع و صرف غذا در خانه پیرشالیاربرگزار می شود. شب نیشت ،نشستی از روحانیون و تحصیل کرده ها, اهل قلم و شاعران و قشرهای مختلف روستا و مهمانان است که شامل سخنرانی روحانیون و خواندن شعر در مدح بزرگان, دف زنی و ذکر دراویش و ... است. افراد طوایف مختلف روستا در این مراسم همراه خود گلیم ، سجاده و.. می اورند تا در محل استقرار طایفه شان پهن کنند. (هر طایفه جای مخصوصی در خانه ی پیر شالیار دارد .) بدلیل پخت غذای مخصوص اجاقها همچنان گرم ، واز همان غذای عصر بین مردم پخش میشود . بعد از صرف غذا مراسم قصیده خوانی ، سخنرانی و موعظه ، وپس از رفتن روحانیون وامام جمعه مراسم دف زنی و ذکر دراویش ، ودر پایان این مراسم مردان از (کلاش پیری kelaso piri) ، گیوه ی پیر و تسبیح و برخی وسایل باقیمانده از او دیدن میکنند.
این مراسم در دو نوبت یکی تا ساعت 9 برای آقایان و دیگری از 9 تا 5/11 برای خانمها برگزار می شود که روال آن همانند مجلس مردانه نیست. در این مجلس فرد خاصی سخنرانی نمی کند ، زیروانی برای تقسیم غذا وجود ندارد ، دف نواخته نمی شود و وجه اشتراک آن با مجلس مردانه ، فقط در خواندن قصیده های مذهبی وزیارت وسایل پیر است.
7- مراسم تربی «terbi»:
این مراسم یک هفته بعد از مراسم عروسی یعنی در جمعه هفته سوم بهمن ماه برگزار می شود که اهالی روستا با پختن نان مخصوص که داخل آن پر از گردو است به صورت دسته جمعی به سمت بارگاه پیران ، (به ویژه مزار پیرشالیار) می روند. مراسم تربی در واقع همان سر خاک رفتن است که پس از آنکه مردم همگی گرد مرقد پیر جمع شدند، با انجام دعا و نیایش عهد و پیمان و میثاق خود را تجدید می کنند و یاد و خاطره آنان را زنده نگه می دارند. در پایان بعد از دعا و قصیده خوانی، نانها بین مردم و اهالی روستا به عنوان تبرک تقسیم می شود... .
🌍برگرفته از: انسان شناسی و فرهنگ
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD11ATijQaH-Izi3vA