🔸تاریخ شفاهی افغانستان_ترانههای عروسی در هزارستان
🔸تاریخ شفاهی افغانستان_ترانههای عروسی در هزارستان
🆔 @oralhistoryiran
🔹وقتی که قودهغو در جای خود (تخت) نشست، فوری چای با بسراغ (خجور) و دشلمه پیش رویش گذاشته میشود و در این وقت یک عده از دختران جوان پیش میآیند و نوعی رقص محلی را که بهنام اخوچی مشهور است، اجرا میکنند که نشان از خوشی دارد. در این نوع رقص دختران دو دو نفر باهم مقابل میشوند و با حرکات خاص و پایکوبی به طور نشسته، هنرنمایی میکنند و این جملات را تکرار میکنند:
⭕️ اخوما- اخوتو- اخوچی
اخو- اخو- اخوچی
اخو راه رباده
اخو تاله خاکباده
🔸این زمزمه و غمبر زدن تا وقتی که قودهغو خواسته باشد، دوام میکند و آنگاه اجازۀ پایان دادن میدهد.
همزمان با بیرون شدن بیری (عروس) اسپ یالپوش شده، در پیش دروازه حاضر میشود و آوازخوانان در ضمن سرودن اشعار، برآمدن عروس را تقاضا میکنند:
🔹مادر بیری را بگو کالای بیری را بیار!
کالای خوب، کالای نو، کالای زری را بیار
مادر بیری را بگو چارگل بیری را بیار
چارگل خوب، چارگل نو، چارگل نقری را بیار
🆔 @oralhistoryiran
مادر بیری را بگو پیزار بیری را بیار
پیزار خوب، پیزار نو، پیزار زری را بیار!
✍ دکتر حفیظ شریعتی(سحر)
🌏به نقل از هزارگی و اصالت
▪️▫️▪️
قوده غو: فامیل عروس معمولا به مادر عروس میگن
دشلمه: یک نوع ابنبات هست که با چای میخورن
پیزار: کفش