🔴 گمشده‌ای به نام زبان مادری. ✍ اذری خاکستر

🔴 گمشده ای به نام زبان مادری
✍ اذری خاکستر
@oralhistoryiran

اهمیت زبان های مادری موجب شده تا بیست و یکم فوریه به نام روز جهانی زبان مادری نامگذاری شود. دنیای پیچیده ارتباطات و صنعتی شدن جوامع عامل تغییر تدریجی در فرهنگ و ادبیات شفاهی است. تقریبا این تغییرات در تمام ساختارهای مادی و معنوی اعم از شهری و روستایی محسوس بوده در حوزه زبان های بومی هم تا حدودی شاهد دگرگونی اساسی هستیم.
در هیاهوی مدرنیسم زبان های بومی و لهجه ها در حال گذر هستند و گستردگی ارتباطات موجب وام گرفتن لغات و در آمیختگی زبانی شده به طوری که درآینده نچندان دور گمشده ای به نام زبان مادری خواهیم داشت. چنین به نظر می رسد زبان گریزی و عدم بها دادن والدین مهمترین موضوع در حال حاضر است. بسیاری از والدین به زبان بومی توجه ندارند و به جای صحبت کردن به زبان محلی، زبان اصلی را جایگزین نموده و بچه ها از بدو تولد با زبان بومی غریبه بار می آورند. خانواده مهمترین عامل در حفظ و نگهداری زبان است.
شاعران، نویسندگان و هنرمندان هر یک با نوع هنرشان می توانند جامعه را از زبان گریزی مصون دارند. نقش موسیقی محلی در حفظ و انتقال زبان مهم و غیر قابل انکار است. تولید کتاب به زبان بومی در رده سنی کودک و نوجوان که برگرفته از هویت های فراموش شده باشد، نقش مهمی در دراز مدت ایفا خواهد کرد.
ایجاد آموزشگاهها ، فرهنگ نامه ها با رویکرد به زبان بومی در شهرها و مناطق مورد نظرکه زبان های محلی درآن رواج دارد و حمایت مسئولان فرهنگی موجب تقویت شده و تا حدی ازآسیب ها مصون نگه می دارد. از طریق تاریخ شفاهی هم می توان به تغییرات تدریجی زبان های بومی پرداخت. پژوهشگران با ضبط فرهنگ، تاریخ و ادبیات شفاهی با زبان بومی می توانند آرشیوهای غنی برای سایر محققان رشته های مرتبط و مطالعات بین رشته ای ایجاد کنند.

⚪️
👇👇👇

تاریخ شفاهی
ارسال نظر. @oralh
https://telegram.me/oralhistoryiran