اگزیستانسیالیسم در ادبیات ایران

اگزیستانسیالیسم در ادبیات ایران

اگزیستانسیالیسم یا مکتب اصالت وجود شایع ترین نهضت فلسفی غرب است که برای نخستین بار در اندیشه معاصر توسط ژان پل سارتر در فلسفه، ادبیات و سیاست و حقوق غربی مطرح شد ولی ریشه های آن را می توان در اندیشه های هگل، پاسکال، داستایوفسکی و حتی برخی اندیشمندان دینی جستجو کرد. به طور کلی اگزیستانسیالیسم معتقد است که چون انسان یک موجود ممکن الوجود است پس امکان سر زدن هر عملی از سوی او وجود دارد و حتی مجاز به انجام هر کاری است که می خواهد.

بعد از سفر صادق هدایت به فرانسه و آشنا شدن او با دو مکتب سورئالیسم و اگزیستانسیالسم ، و ورود این اندیشه ها به ایران ، قشری از هنرمندان و متفکرین از آن تاثیر پذیرفتند که از میان آنان می توان به "فروغ فرخزاد " نصرت رحمانی " و در نهایت احمد شاملو اشاره کرد.

صادق هدایت دقیقا چیزی را می نوشت که به اگزیستانسیالیسم نزدیک بود ، با بیانی نظیر: "زیبایی ها به خودی خود زیبا هستند ، باید از سیاهی ها نوشت تا بتوان آنها را تغییر داد ". در واقع، صادق هدایت " را می توان آغازگر این زبان از ادبیات دانست که از تلفیق دو مکتب بزرگ یعنی سورالیسم و اگزیستانسیالیسم توانست ادبیات فارسی را از قصه گویی به سمت و سوی رمان و داستان بکشاند......

📚 دانش سیاست 👇👇👇
🆔 @policypaper