📚موضوع اصلی جامعه شناسی سیاسی توضیح جایگاه دولت در درون شبکه پیچیده علایق و منافع اجتماعی و اقتصادی

📚

موضوع اصلی جامعه شناسی سیاسی توضیح جایگاه دولت در درون شبکه پیچیده علایق و منافع اجتماعی و اقتصادی و روابط حاصل از آنها است. به عبارت دیگر جامعه شناسی با ساخت درونی دولت و حکومت که اغلب موضوع اصلی و علم سیاست » به مفهوم اخص کلمه تلقی می شود سرو کار ندارد. اگر سیاست را به معنی «روابط میان جامعه، اقتصاد و دولت» تلقی کنیم در آن صورت وظیفه جامعه شناسی سیاسی فهم این روابط است نه توضیح کامل اجزایی مانند جامعه و دولت، به صورتی پراکنده، از دیدگاه «فلسفه سیاسی»، دولت مدرن به نوعی قدرت عمومی مستقل از حاکم و اتباع او و واجد اقتدار عالیه در کشور» تلقی می شد بر عکس، تردید در خصلت عمومی دولت مدرن و تأمل درباره رابطه میان قدرت دولتی» و منافع و علایق حکام و جامعه نقطه تکوین جامعه شناسی سیاسی به معنی مدرن را تشکیل داد. به عبارت روشنتر پس از تکوین دولت مدرن دو نوع برداشت درباره رابطه آن با جامعه پیدا شد: یکی برداشت فلسفی که محتوای اصلی فلسفه سیاسی جدید را تشکیل میدهد و دیگر برداشت غیر فلسفی یا «علمی» و جامعه شناختی که زمینه اصلی تکوین جامعه شناسی سیاسی جدید به شمار میرود، پرسش اصلی در برداشت اول این است که بهترین نوع رابطه میان دولت و جامعه چیست و یا میان دولت و جامعه چه رابطه ای باید برقرار باشد. اما پرسش اساسی در برداشت دوم این است که چه نوع رابطهای میان دولت و جامعه در واقع وجود دارد. فلسفه سیاسی جدید با تصور جدایی دو حوزه دولت و جامعه در پی تعریف حوزه خصوصی مستقل از حوزه قدرت دولتی و تعیین حدود اقتدار
دولت مدرن بود و از حقوق و آزادیهای جامعه مدنی در مقابل قدرت دولت حمایت می کرد.به طور کلی در فلسفه سیاسی دولت مظهر قدرت عمومی و نماینده مصالح عامه تلقی شده است.
فلسفه سیاسی در زمینه رابطه میان دولت و جامعه دیدگاهی تجویزی داشته است نه تحلیلی و از موضوعاتی چون حدود مطلوب قدرت دولت و حقوق افراد در جامعه، ضرورت دفاع از عرصه زندگی خصوصی، تلفی دولت به عنوان قدرت عمومی، حدود مطلوب دخالت دولت در علایق جامعه و جز آن سخن گفته است.


بشیریه_جامعه_شناسی_سیاسی

📚 دانش سیاست 👇👇👇
🆔 @policypaper