مارتین هایدگر:. هایدگرمعتقد است که در عصر مدرن رابطه انسان و زبان دچار یک دگرگونی عظیم شده است

مارتین هایدگر:
هایدگرمعتقد است که در عصر مدرن رابطه انسان و زبان دچار یک دگرگونی عظیم شده است.حاکمیت تکنولوژی ماهیت عادت شده بشری را تغییر داده و با شتاب رابطه انسان و زبان را فاصله انداخته است. به زبان مردم-انسان شناسی یعنی تغییر وجود و هستی انسانی در فرهنگ و تنوعات فرهنگی اصیل و انتقال او به فرهنگ جدید که محصول جامعه و تکنولوژی نوین است.این انتقال تنوعی سطحی را برای بشر جایگزین تنوع عمیق ساخته وفاصله انسان با طبیعت را ایجاد کرده است و هستی انسانی را از زبان فرهنگ مبتنی به طبیعت به زبان فرهنگ مبتنی بر تکنولوژی و جامعه تبدیل کرده است. این همان نوعی سطحی شدن است که هایدگر در این کلیپ از آن سخن می گوید.اگر زمانی دغدغه هایدگر به گسست انسان با زبان بود اما قرن بیست و یکم را باید چالش گسست انسان با طبیعت دانست. شاید بتوان گفت اگرخشونت انسان در قرن بیستم در خشونت به خود تجلی یافته بود اما خشونت قرن بیست و یکم را باید به خشونت علیه خود انسانی،گونه های زیستی، طبیعت و هر آنچه که در کره زمین است دانست.به همین دلیل است که باید قرن بیست و یکم را ظهور آنتروپوسن در کره زمین دانست.
🎯کانال دانش سیاست👇👇👇
@policypaper