پوپولیسم و الیگارشی جدید. ️نویسنده: مارکو درامو. مترجم: رضا جاسکی

📘پوپولیسم و الیگارشی جدید
✏️نویسنده: مارکو درامو
📝مترجم: رضا جاسکی

📃«از متن کتاب: «انزجاری که این روزها نسبت به کلمات «پوپولیسم» و «پوپولیست» ابراز می‌شود، از ویژگی‌های آشنای صحنه سیاسی است. نخست وزیر سابق ایتالیا، ماریو مونتی، از مردم درخواست می‌کند که «از بازگشت به گذشته و پوپولیسم» خودداری نمایند. رئیس جمهور فرانسه، فرانسوا اولاند، در مورد«افراطیون پوپولیستی خطرناک» ( بعنوان مثال در ایتالیا) هشدار می‌دهد، در حالیکه وزیر دارائی‌اش، پیر مسکوویچی، به‌نوبه خود، هراسش را از برنامه‌های ریاضت اقتصادی یک طرفه که ممکن است به «تغذیه بحران اجتماعی که منجر به پوپولیسم گردد» ابراز می‌دارد.
🔸دیگر القابی که معمول برای توصیف پوپولیسم مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل، «متهاجم»، «خطرناک»، «غیر متمدن» است. هیچ کس نمی‌داند که چرا این موجود«سالن باری»، « تحریک شده توسط بازیگران ناشی متکبر»، همیشه «سواری» می‌دهد. حتی دموکرات‌های بی‌عیب و نقص آلمان آزاد نیز «تصمیم به سواری از ببر پوپولیسم گرفته‌اند». هر چند که شعار سوسیال دمکرات‌های اتریش «بازگشت به ریشه‌ها»، شعاری اصولی، و نه «پوپولیسم ارزان و رأی اور» می‌باشد. پوپولیسم همیشه یک تهدید «ضد سیستم»، حتی در جدیدترین شکل آن، یعنی نوع «دیجیتالی‌اش» می‌باشد.و چیزهایی از این قبیل.»

🔸عوام‌گرایی یا پوپولیسم آموزه و روشی سیاسی است در طرفداری کردن یا طرفداری نشان دادن از حقوق و علایق مردم عامه در برابر گروه نخبه.
🔸در قرن بیستم بیشتر جنبش‌های «عامه‌گرا» با جنبش‌های آمریکای لاتین و هند شناخته می‌شد اما از دهه ۱۹۸۰ به بعد این جنبش‌ها در کشورهای کانادا، ایتالیا، هلند، اسکاندیناوی و ایالات متحده نیز درجاتی از موفقیت را به‌دست آورده است.

🔸پوپولیسم دارای چند ویژگی کلی به شرح زیر است:

۱. جلب پشتیبانی مردم با توسل به وعده‌های کلی و مبهم، و معمولاً تحت کنترل رهبر فرهمند و شعارهای ضد امپریالیستی.

۲. پیشبرد اهداف سیاسی، مستقل از نهادها و احزاب موجود، با فراخوانی تودهٔ مردم به اعمال فشار مستقیم بر حکومت.

۳. بزرگداشت و تقدیس مردم یا خلق، با اعتقاد به اینکه هدف‌های سیاسی باید به اراده و نیروی مردم و جدا از احزاب یا سازمان‌های سیاسی پیش برود.

🔸البته آیین و سنت سیاسی پوپولیستی، در هر کشوری شکل ویژه‌ای دارد. در نهضت‌های پوپولیستی، معمولاً ائتلافی آشکار یا ضمنی، میان طبقات مختلف با منافع متفاوت و گاه متعارض برقرار می‌شود. تداخل قشرهای گوناگون در این نهضت‌ها، به طور عمده ناشی از عدم تشکل طبقاتی و عدم وجود مرزبندی روشن طبقاتی است. پوپولیسم دارای مشخصات عوام فریبی، تقدیس شخص رهبر فرهمند، تعصب، تکیه بر توده‌های محروم، نداشتن ایدئولوژی مشخص، اصلاح طلبی، بورژوایی بودن و عناصری از ضدیت با امپریالیسم و ملی‌گرایی است. توسعه خواهی و پر و بال دادن به نیروهای وابسته به بازار داخلی و گاه آزادی‌های سندیکایی و دموکراتیک از خصلت‌های عمده دوران پوپولیسم است.»📃

🔹ملتی که کتاب نمی‌خواند باید تمام تاریخ را تجربه کند.(حسن نراقی)🔹

🎯کانال دانش سیاست👇👇👇
@policypaper