‍ بوردیو؛

‍ ✅ بورديو؛

🔻در جهان‌هایی که در رابطه با نظم‌های اجتماعی، نسبتا خود‌مختار هستند - نظم‌هایی که من «میدان» ها می‌نامم – این امری رایج است که انقلابی‌ها افرادی ممتاز و برخوردار از ویژگی‌هایی برجسته باشند.

🔻مانه در این زمینه مثال خوبی است و بی‌شک می‌توان گفت که قابلیت‌های انقلابی او را باید در رابطه با موقعیت ممتازش قرار‌داد؛ به خصوص این‌که پیروزی انقلابی که او آغازگرش بود، شاید اگر چنان سرمایه‌هایی را نداشت، ممکن نبود – این یکی از تز‌هایی است که من مشغول تامل بر آن‌ها هستم-

🔻منظور من البته [صرفا] مهارت‌های دانشگاهی (آکادمیک) نیست که دانشگاه(آکادمی) مُهر تایید بر آنها زده باشد، بلکه همچنین منظورم، سرمایه اجتماعی، روابط او و بنابراین سرمایه نمادینی است که با دوستانش پیوند خورده بود و غیره.

🔻بنابراین از چیزی سخن نمی‌گوییم که مُرده باشد و به خاک سپرده، همچون بسیاری موارد در تاریخ. اگر می‌بینیم چنین گرایشی وجود دارد که به گونه‌ای احمقانه از تاریخ‌گرایی سخن گفته می‌شود و یا به گونه‌ای نسبی‌گرا و ادعا می‌‌شود که حقیقت تاریخی وجود نداشته، زیرا تاریخ‌دان خود، درونِ تاریخ بوده و به همین جهت نمی‌توانسته است به حقیقت عینی درباره تاریخ دست بیابد، دلیلش آن است که مباحث تاریخی، به معنی مباحث تاریخ‌دانان، هنوز ریشه درون مباحث اجتماعی کمابیش پر‌مناقشه دارند.

🎯کانال دانش سیاست👇👇👇
@policypaper