⭕️دموکراسی نیم‌بند و نیمه جان عراق …🔹اساسا نوع دموکراسی پارلمانی که در عراق مقبولیت یافته است سوا از مباحث فساد سیستماتیک اداری و

⭕️دموکراسی نیم‌بند و نیمه جان عراق


🔹اساسا نوع دموکراسی پارلمانی که در عراق مقبولیت یافته است سوا از مباحث فساد سیستماتیک اداری و سیاسی آن و فارغ از جنبه ملیتی و مذهبی اش،نوع مناسبی در جهت احقاق حقوق دموکراتیک در عراق به خاطر می آید.هرچند این نوع سازه سیاسی در فرض بسیار مناسب و معقول از نظر می رود و احزاب بر سر برنامه و مرام های مشترک اتفاق می کنند و دولت را تشکیل می دهند اما در عمل دشواری های خودش را نیز دارد.

🔹دشواری های نظیر عشایری ، مذهبی ، قومی رای دادن افراد و همچنین فراوانی احزاب سیاسی که بیشتر بجای آن که حزب باشند ، موقعیت هایی سیاسی برای دستیابی به قدرت هستند.به هر حال سوای از این مسائل ، نکته ای که من را به عنوان کسی که سال ها در این حوزه کار کرده و سال ها در مسائل میدانی و حوادث متفاوت در عراق حضور داشته ، به خود جلب می کند؛ائتلاف گروه های شیعه با گروه های سنی بر سر تشکیل دولت و رسیدن به قدرت سیاسی است.

♦️در حقیقت نکته مقابل سیاستورزی که ما در کشورمان با آن روبرو هستیم.

🔹عراق پس از صدام توانست قانون اساسی مبتنی بر شهروندیت پایه گذاری کند که نهاد دین هم ، با آن که در آن‌ پر رنگ است ، اما تبدیل به مانعی در جهت تجمیع و پلورالیته قدرت نشده و سعی در توزیع قدرت دارد. هر چند شیعیان در دولت های قبل با پکیج و ائتلاف واحد در مقابل سنی ها و کُردها قد علم کردند اما برخی جناح های شیعه با دوری از سفارشات مرجعیت شیعه و مخالفت با حضور مستشاری کشورهایی مانند ایران ، ره دیگری را در سپهر سیاست عراق در پیش گرفته اند.

🔹خبر ائتلاف لیست نصر ، سائرون ، نجیفی ، علاوی ، حکمه ، ارشد صالحی و چند لیست کوچکتر که دقایقی پیش اعلام شد و همگی چه زیاد و چه کم با سیاست های جمهوری اسلامی زاویه دارند ، نشانگر آن است که به قولی ملی گراهای شیعه ، کمر به بازسازی سیاست عراق بر مبنای راهبرد تازه ای را دارند.

🔹وقتی برای رصد و تهیه گزارش از انتخابات پارلمانی در عراق حضور داشتم ، پیشبینی این‌ روز و این‌ ائتلاف را محتمل می دانستم و در یادداشت هایم به آن ها اشاره کردم.البته نکته قابل توجه این است که عبادی همواره مهره ای در زمین غرب نامیده شده و صدر اساسا اندیشه غرب ستیزانه ای دارد و همکاری آن ها در دراز مدت خود می تواند ، جای بحث و نظر باشد.

🔹در طرف دیگر جریان فتح به رهبری هادی عامری قرار گرفته که از لحاظ اندیشه ، وابستگی به جمهوری اسلامی دارد. این جریان هر چه زد به در بسته زد و با توجه به آن‌که وعده هایی هم به کُردها داده بود، فتح نتوانست وارد ائتلاف بزرگ‌ شود و خود را همگام‌با شیعیان شریک در دولت محسوب کند.

🔹حال باید دید فتح و جریان های دیگر همچون کُردها که آن ها هم ، گسست فکری و سیاسی عمیقی با یکدیگر دارند با توجه به شنیدن شکل گرفتن این ائتلاف، در کجای پازل قدرت عراق خواهند ایستاد.

📚 دانش سیاست 👇👇👇
🆔 @policypaper