✳️ نخبگان «سیاسی و ابزاری» و نخبگان «فکری»

✳️ نخبگان «سیاسی و ابزاری» و نخبگان «فکری»

👈در جامعه ما با دو نوع نخبه روبرو هستیم: نخبگان سیاسی و ابزاری و نخبگان فکری.

🔶 نخبگان سیاسی وظیفه اجرایی دارند و نخبگان فکری دانشگاهیان، روزنامه نگاران، کارشناسان و محققانی هستند که اندیشه، روش و راهبرد تولید مي‌کنند. هر دوی این‌ها باید با یکدیگر ارتباط داشته باشند و در این دو حوزه باید افراد کاردانی وجود داشته باشد. واقعیت‌ها را باید دید. دست یابی به آمال و آرزوها طی فرآیند طولانی امکان پذیر است .
🔺 مسئولیت اصلی کار بر عهده ی نخبگان سیاسی و ابزاری است. نیاز نیست نخبگان سیاسی به دنبال ادامه تحصیل باشند آنها باید در فعالیت اجرایی دقیق باشند .پدیده شناس باشند . تقدم و تاخر تسلسل کارها را بدانند.

🔺مدیریت زمان، صبر و حوصله و مشورت از ویژگی های اصلی آنها باشد. کانون تحول نزد نخبگان سیاسی است کسانی که باید از لحاظ فکری از جامعه ی خود جلوتر باشند. گستره ی تاریخ در 50 سال اخیر گواه نقش نخبگان سیاسی در رشد و توسعه ی یک جامعه است.
🔺در چین حدود سال 1970 نخبگان جامعه به یک هارمونی و اجماع برای توسعه راه پیدا کردند و توانستند راه توسعه را طی کنند. یک فرهنگ سیاسی باید راه را برای ورود نخبگان باز کند. فرهنگی که زمینه ساز تعامل معقول و مبتنی بر انسانیت، اخلاق و اهداف مشترک اجتماعی باشد تا بتواند خودخواهی های فردی را محدود کند و مدیریت را به جای ریاست بنشاند.

🎯کانال دانش سیاست👇👇👇
@policypaper