خویشاوند سالاری (نپوتیسم):

خویشاوند سالاری (نپوتیسم):

واژه نپوتیسم به معنای خویشاوند سالاری و در زبان عام همان پارتی بازی معمول است و از مصادیق رایج فساد اداری است که روابط را جایگزین ضوابط می کند.

یکی از دشمنان رایج شایسته سالاری در کشورمان که باعث بسیاری از مشکلات مدیریتی شده و مانع توسعه و پیشرفت کشور و در تضاد و تعارض با عدالت است، موضوع خویشاوند سالاری در نظام مدیریتی است.

بعضی از مدیران وقتی به سِمتی منصوب می شوند با روش اتوبوسی برخی یا بسیاری از نزدیکان خود را به مناصب مختلف منصوب می کنند و اصلاً به شایستگی و لیاقت افراد توجه ای ندارند، بلکه سِمت ها بر اساس نزدیکی و روابط افراد تقسیم می شود.

نوعی دیگر از خویشاوندسالاری که متاسفانه در کشورما هم مواردی از آن وجود دارد و از دلایل عدم پیشرفت سایر افراد تلقی می شود، انحصار و کوچک بودن دایره مدیریتی و انحصاری بودن مناصب دولتی است. به طوری که پست های دولتی همیشه در دست افراد خاصی بوده و فقط این مدیران هر چند سال یکبار و با تغییر دولت ها جابجا می شوند.

امیدواریم در جامعه ایرانی شایسته سالاری بر خویشاوند سالاری چیره شود و افراد بر اساس لیاقت، توانایی، تخصص، تجربه، تعهد و ... انتخاب شوند و روابط و ارتباطات دیگر در انتصاب افراد نقشی نداشته باشد.

شایسته است؛ نمایندگان مردم با تصویب قانونی در مجلس، شایسته سالاری (مریتوکراسی) را در کشور نهادینه و قانونمند نمایند تا جلوی هرگونه خویشاوندسالاری (نپوتیسم) و سوگلی گرایی (فیوریتیسم) در کشور گرفته شود.

آنچه در مدیریت دولتی یک کشور مهم است تجربه و مهارت مدیران است. سن افراد یا روابط خاص افراد به هیچ وجه ملاک درستی برای شناخت شایستگان نیست.

@politicalculture