گامی به سوی دوستی و زندگی متعالی شهروندی در جامعه ایرانی با رعایت قوانین و مقررات دولت ج. ا. ایران
. رابطه آگاهی و رنجکشیدن از دید بزرگان فلسفه: …
رابطه آگاهی و رنجكشيدن از دید بزرگان فلسفه:
شايد تا بهحال چندین بار از خودتان پرسيده باشيد:
-«چرا عُقلا نسبت به عوام از سرخوشی كمتری برخوردارند؟»
به زبان سادهتر چرا با رشد انديشه و پر و بال گرفتن افكار، فرد نسبت به رويدادهایی كه پيشتر از آنها احساس شادی مینمود، بیتفاوت شده و آنها را مذبوحانه و حقير میپندارد؟ چرا اين دسته از افراد، اكثرا در خود هستند و با خندههای احمقانه و شادیهای پوچ بيگانهاند؟
پاسخ اين پرسش را بايد در ميان ديدگاه بزرگان فلسفه و منطق جستجو كرد:
-"داستايووسكی" نويسنده و روشنفكر بزرگ، در كتاب "يادداشتهایی از جهنم" مينويسد:
«انسان هرگز از "رنج" خلاص نمیشود زيرا "آگاهی خاستگاه رنج" است.»
-افلاطون رنج و درد را بخش لاينفک كسی میداند كه به معضلات بشر آگاه شده.
معضلاتی كه بیگمان همه با مصيبتِ كمبود ِدانش حادث میشود.
-"برتراند راسل" میگويد:
«من دو اصل را دنبال میكنم؛ نخست آنكه همواره به خود گوشزد میكنم نبايد به كسی ظلم كنم و دوم آنكه هيچ استعدادی را در خود ناشكفته نگذارم و به بيان سادهتر، به خود نيز ظلم نكنم.»
تمام واژگان اين جُستار برای رسيدن به اين بند در كنار هم نشستهاند که:
"هرگز به خود ظلم نکنید"
@politicalculture