گامی به سوی دوستی و زندگی متعالی شهروندی در جامعه ایرانی با رعایت قوانین و مقررات دولت ج. ا. ایران
فرهنگ سکوت!.. پائولو فریره.. مفهوم «فرهنگ سکوت در مرکز تجزیه و تحلیل فریره از جامعه قرار دارد
فرهنگ سکوت!
پائولو فریره
مفهوم «فرهنگ سکوت در مرکز تجزیه و تحلیل فریره از جامعه قرار دارد. در اثر بدیعاش به نام «آموزش ستمدیدگان» او به توصیف و تشریح خصلت طبقاتی جامعه میپردازد که راه را بر ایجاد یک جامعهٔ برابر، باز و دموکراتیک میبندد.
بخش بزرگی از زاغهنشینان و کارگران روستایی حاشیهٔ شهرهای بزرگ از دسترسی به هر گونه آموزش متعارف محروم بوده و -اصطلاحا- بیسواد ماندهاند. محرومماندن زاغهنشینان از تجربهٔ مناسبات جدید و بیگانهماندن آنان از دنیا، همچنین عدم پرورش آگاهی از جمله دلایلی بودند که موجب شدند فریره اجرای روش سوادآموزیاش را به این مناطق حاشیهای اختصاص دهد.
او باور داشت که رشد آگاهی میتواند گامی برای مشارکت در زندگی سیاسی باشد. منظور فریره از مفهوم «فرهنگ سکوت» تاکید بر موانع درونی فرآیند یادگیری نزد ستمدیدگان، و بیعلاقگی آنان به یادگیری است.
«فرهنگ سکوت» فرهنگ وابستگی است. مردمان مغلوبِ این فرهنگ، وضعیت خود را خُدادادی تصور کرده و خود را تسلیم سرنوشتشان میکنند. ستمدیدگان و طبقات تحت ستم قادر به بیان خود و مطالباتشان نیستند، در نتیجه نمیتوانند در زندگی سیاسی مشارکتی داشته باشند، چه رسد به آنکه از امکان بیان ویژهٔ خود برخوردار گردند.
در نظر فریره، ساختارهای اجتماعی- اقتصادیِ جامعهٔ طبقاتی مسبب سرکوب ستمدیدگان و ایجاد «فرهنگ سکوت» در میان آنان است. «فرهنگ سکوت» که خود در ساختارهای اجتماعی- اقتصادی جامعهٔ طبقاتی ریشه دارد، به نوبهٔ خود تاثیرات ساختارها و ماندگاری آنها را تقویت و تشدید میکند.
فریره از یک رابطهٔ ضد دیالوگی میان ستمدیدگان و ستمگران سخن میگوید. ستمگران (سرکوبگران) مردم را جزو مایملک و داراییهای شخصی خود میانگارند و مانع از آن میشوند که آنها به وضعیت خود آگاه گردند.
تمام این فرآیند از طریق تکثیر مستمر دروغهای هدفمند سرکوبگران در رسانههای گروهی و مدرسهها محقق میگردد؛ دروغهایی که میکوشند ستمدیدگان را متقاعد سازند که آنها نادان، کم عقل و تنبل هستند و -از این رو- جایگاهی مادونِ (فرودست) سرکوبگران دارند.
ترویج طولانیمدت چنین دروغهایی این هدف را دنبال میکند که ستمدیدگان را به این باور برساند که آنها هیچاند و کاهل و ناتواناند و هیچ ارزش و معنایی ندارند.
@politicalculture