‌ متن ترجمه‌ی منشور کورش بزرگ

‌ متن ترجمه ی منشور کورش بزرگ

منم کوروش ، شاه جهان ، شاه بزرگ ، شاه توانمند ، شاه بابِل ، شاه سومر و اَکد ، شاه چهار گوشه جهان . پسر کمبوجیه ، شاه بزرگ … نوه کوروش ، شاه بزرگ … نبیره چیشپیش ، شاه بزرگ …

آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم ، همه مردم گام‌های مرا با شادمانی پذیرفتند . در بارگاه پادشاهان بابِل بر تخت شهریاری نشستم . مردوک خدای بزرگ , دل‌های پاک مردم بابل را متوجه من کرد … زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم .
ارتش بزرگ من به صلح و آرامی وارد بابل شد . نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید . وضع داخلی بابل و جایگاه‌های مقدسش قلب مرا تکان داد … من برای صلح کوشیدم .
من برده‌داری را بر‌انداختم ، به بدبختی آنان پایان بخشیدم . فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند . فرمان دادم که هیچکس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند .
خدای بزرگ از کردار من خشنود شد … او برکت و مهربانی‌اش را ارزانی داشت . ما همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم …
من همه شهرهایی را که ویران شده بود از نو ساختم . فرمان دادم تمام نیایشگاه‌هایی که بسته شده بودند را بگشایند . همه خدایان این نیایشگاه‌ها را به جاهای خود بازگرداندم . همه مردمانی که پراکنده و آواره شده بودند را به جایگاه‌های خود برگرداندم و خانه‌های ویران آنان را آباد کردم . همه مردم را به همبستگی فرا خواندم . همچنین پیکره خدایان سومر و اَکَد را که نَبونید بدون واهمه از خدای بزرگ به بابل آورده بود ، به خشنودی مَردوک خدای بزرگ و به شادی و خرمی به نیایشگاه‌های خودشان بازگرداندم .
بشود که دل‌ها شاد گردد .
بشود ، خدایانی که آنان را به جایگاه‌های مقدس نخستین‌شان بازگرداندم ، هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم زندگانی بلند خواستار باشند . بشود که سخنان پر برکت و نیکخواهانه برایم بیابند . بشود که آنان به خدای من بگویند : به کوروش شاه ، پادشاهی که ترا گرامی می‌دارد و پسرش کمبوجیه، جایگاهی در سرای سپند ارزانی دار. من برای همه مردم جامعه‌ای آرام فراهم ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم

@politicalculture