بنیان آزادی و برابری.. ✅شیر و خورشید نماد سلطنت نیست. کوروش صالحی

@a_iraneazad
🇮🇷آگاهی بنیان آزادی و برابری

✅شیر و خورشید نماد سلطنت نیست
کوروش صالحی

داستان این سبز و سفید و سرخ


کوروش صالحی در گفت‌‍وگو با خبرنگار ایسنا- منطقه خراسان، در خصوص پرچم ایران و درفش کاویان اظهار کرد: در شاهنامه هنگامی که ظلم و تعدی ضحاک فزون می‌شود، کاوه که واپسین پسرش را برای قربانی و خوراندن مغزش به مارهای ضحاک می‌برند، بپا می‌خیزد؛ به دربار ضحاک می‌رود و به گفتار خویش بر او آتش می‌بارد.


این پژوهشگر تاریخ در این خصوص تصریح کرد: کاوه هنگامی که از دربار ضحاک بیرون می‌آید چرم آهنگری خویش را بر نیزه می‌کند و مردم را بر ضد ضحاک می‌شوراند؛ از آن پس چرم آهنگری او، «درفش کاویان» نام می‌گیرد، درفشی که نام آن‌را بارها در تاریخ تا پایان ساسانیان می‌شنویم.

فرو هشت از و سرخ و زرد و بنفش همى خواندش كاويانى درفش‏


کوروش صالحی در این خصوص خاطر نشان کرد: کلیاتی در ناخوداگاه جمعی ایرانیان وجود داشته‌است مانند: شیر بر درفش رستم و اسدالله بودن علی‌ابن‌ابی‌طالب؛ در زمان صفویه رنگ غالب پرچم سبز همراه با نشان شیر و خورشید بوده است اما در دوره قاجار دو رنگ دیگر سفید و سرخ نیز به پرچم افزوده شده است.


وی ادامه داد: در قیام ابومسلم مشاهده می‌کنیم که درفش او سیاه است و پس از پیروزی او رنگ درفش عباسیان سیاه می‌شود؛ درفش بابک خرم دین نیز سرخ بود اما چون موفقیت بزرگی به دست نیاورد و در راه آرمان‌هایش شهید شد، سرخی درفش او فراگیر نشد.



این پژوهشگر تاریخ درباره‌ی فلسفه رنگ‌های پرچم ایران، اظهار کرد: پرچم یکی از مهم‌ترین وجوه وحدت ملی برای مردم یک کشور به شمار می‌آید؛ در پرچم نشانه‌های تاریخی و باورها و علایم همبستگی و آرمان‌های یک ملت به نمایش در می‌آید که تکرار آن ها سبب می‌شود نسل در نسل با آن تجدید پیمان کنند.


کوروش صالحی تصریح کرد: در جنگ‌های سنتی پرچم‌ها نقش کلیدی بازی می‌کردند، تا زمانی که پرچم یک ارتشی برافراشته بود، سربازان به جنگ و نبرد ادامه می‌دادند و امید به پیروزی وجود داشت.


وی عنوان کرد: چنان‌که گفته‌شد درفش کاویان زرد، سرخ و بنفش بود که رنگ مورد علاقه شاهان هخامنشی ارغوانی و لاجوردی بوده‌است؛ در دوره قاجار پرچم ایران بر اساس یک درک درست از تاریخ و فرهنگ ملی ایران رنگ‌های سرخ، سبز و سفید جزء پرچم ایران شد که این رنگ‌ها هرکدام نشان و معنایی در عمق فرهنگ ملی و مذهبی مردم ایران داشتند.


این پژوهشگر تاریخ در این باره خاطر نشان کرد: رنگ سبز رنگ زندگی‌، آبادی و آبادانی‌ست، ایرانیان به علت موقعیت خشک جغرافیایی به این رنگ توجه خاصی داشتند و در فرهنگ باستانی آن را نشان زندگی و آبادانی می‌دانستند و رنگ سپندارمذ از امشاسپندان بوده و نیز از بعد مذهبی رنگ سبز نشانه و علامتی از شیعه است چنان‌که سیدها بر دور گردن خود شالی سبز رنگ می‌اندازند.


کوروش صالحی گفت: رنگ سپید نیز از رنگ‌های باستانی است، رنگ سپید رنگ «وهومن» (وهومن، مظهر اندیشهٔ نیک و خرد و دانایی خداوند است و همان ایزد بزرگ است که روان اشو زرتشت را به پیشگاه مزدا اهورا راهنمایی کرد. وهومن به انسان منشِ نیک آموزش می‌دهد) است و رنگی مهم در آیین زرتشت است که تا کنون مورد توجه هموطنان زرتشتی قرار گرفته‌است؛ در اسلام نیز رنگ سپید سفارش شده‌است چنانکه رنگ سیاه را مکروه دانسته‌اند؛ از سوی دیگر در جهان امروز و نماد شناسی، رنگ سفید نشان صلح و دوستی است.


وی عنوان کرد: رنگ سرخ نیز رنگی باستانی است و ایرانیان آن‌را مورد توجه خویش قرار داده بودند، در فرهنگ ملی ایرانیان رنگ سرخ، رنگ خون و شهادت است و در پرچم‌های بسیاری از ملت‌های جهان رنگ سرخ را مشاهده می‌کنیم که نشانی از دلاوری و شجاعت است. از این رو این رنگ نیز چنان که در ادوار گوناگون تاریخی بخشی از درفش ایران بوده ، به این پرچم افزوده شده‌است.


این پژوهشگر تاریخ مطرح کرد: سه رنگ پرچم ایران به جهانیان اعلام می‌کند که ملتی هستیم به دنبال زندگی، آبادانی و نیز با هیچ کشوری جنگ نداریم و از دشمنی، کینه و کید متنفر هستیم اما تا واپسین قطره خون خود از خویش، خانمان، کشور و آرمان‌هایمان دفاع می‌کنیم.


کوروش صالحی در پایان متذکر شد: نشان شیر و خورشید یک نشان تاریخی و فرهنگی و مرتبط با پیشینه ملی یک ملت است و قرابتی با سلطنت ندارد و این موضوع نباید مود کینه و دشمنی قرار گیرد؛ چنانکه در دوره پهلوی دوم برای مدتی نشان شیر خورشید از پرچم حذف شد که با اعتراض عده‌ای از مردم و مطلعین به پرچم باز گشت.
متن کامل در لینک زیر👇👇👇👇

#انجمن_ایران_آزاد
@a_iraneazad



http://khorasan.isna.ir/default.aspx?NSID=5&SSLID=46&NID=138714