انزوای استراتژیک. ج

انزوای استراتژیک
@karimipour_k

گرچه امروزه شعاع نفوذ نظامی_دفاعی ایران، از مدیترانه تا هندوکوش، و از تنگه ی عدن تا قفقاز جنوبی گسترده شده، ولی تا جایی که به پیمان های دسته جمعی و رسمی بین المللی بر می گردد، ایران فاقد چتر پشتیبانی بیرونی است.

1. ج. ا. ایران عضو هیچ اتحادیه موثر و رسمی دفاعی نیست؛
2. عضو هیچ اتحادیه ی فراگیر موثر منطقه ای نیست؛
3. با همسایگان پیمان دفاعی استراتژیک نبسته است؛
4. با هیچ قدرت فرامنطقه ای نیز پیمان استراتژیک دفاعی ندارد.

این در حالی است که: اتحادیه ی عرب، شورای همکاری، ناتو،شانگهای و پیمان کشورهای همسود، تقریبا شمال، جنوب و باختر ایران را به گونه ای پوشش می دهند. در عین حال ناتو، آمریکا، بریتانیا و شاید فرانسه، هر تهدیدی علیه شورای همکاری را بی پاسخ نخواهند گذاشت. روسیه نیز در همه حال پشتیبان دولت های آسیای مرکزی و قفقاز است. پاکستان نیز دارای چتر حمایتی هسته ای مستقل، و ترکیه نیز عضو ناتو است. حتی افغانستان نیز تا کنون از پشتیبانی البته کمتر موثر ناتو و امریکا بر خوردار بوده است.

از دیدگاه ژئو استراتژی،چنین موقعیتی، آن هم در آوردگاه باختر آسیا، هولناک است. یکی از مهمترین طرح و برنامه های مدیریت استراتژیک ملی، می بایست، یافتن راهی برای برونرفت از این خلا استراتژیک باشد.

ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics


@politicalculture