عارضه تملق گویی!

عارضه تملق گویی!

امروزه در سازمان‏ ها به افرادی از جمله مدیران، بیش از حد معمول، ارزش و احترام گذاشته می‏ شود. البته این‏ پدیده نیز مثل سایر معضلات مدیریتی از فرهنگ جامعه‏ نشات می‏ گیرد.

ریشه رفتاری تملق در نظریه نیازها نهفته است. بدین‏ سان که هر شخص، به تایید و احترام نیاز دارد،و لذا احترام (مثل استفاده از القاب پرطمطراق) موجب‏ خشنودی می‏ شود. از سوی دیگر، وقتی افراد به یک‏ شخص تملق می‏گویند، که از آنها انتظار نفع و فایده‏ ای‏ داشته باشند. در نتیجه آنان به منظور خوشایند قرار گرفتن یا مقبولیت، دست به چاپلوسی می‏ زنند. واضح‏ است، هرگاه مراتب سازمانی افراد تمجید شونده بالاتر باشد، احتمال و میزان انتظار نیز افزایش می ‏یابد.

بدین ترتیب، نیات پلید فرصت‏ طلبان و سودجویان و میل‏ به احترام مدیران، زمینه گسترش تملق را فراهم می ‏سازد. تا حدی که در سازمان‏ ها به حالت هنجار و عادت فرهنگی در می‏آید. بدین نحو که هم تملق ‏شونده انتظار تملق دارد و هم‏ افراد عادی نگران آن خواهند بود که مبادا موازین و قواعد را رعایت نکرده باشند. در این شرایط احترام معقول،حمل بر بی ‏احترامی تلقی می‏ شود....

@politicalculture