گامی به سوی دوستی و زندگی متعالی شهروندی در جامعه ایرانی با رعایت قوانین و مقررات دولت ج. ا. ایران
نتیجه گرایی (consequentalism):
نتیجه گرایی ( consequentalism ):
نتیجه گرایی یک جریان اصلاح گری در اوایل قرن نوزدهم در اروپاست که توسط فلاسفه ای چون جرمی بنتام و جان استوارت میل ترویج می شد و به نوعی تفکری در اصلاح اندیشه کانت تلقی می گردد.
کانت فیلسوف آلمانی عقیده داشت که نفس هر عملی صرفنظر از نتیجه آن اگر اخلاقی باشد خوب است اما نتیجه گرایان بر این عقیده اند که عمل اخلاقی آن است که نتیجه ای در پی داشته باشد. این اندیشه دولتمردان را مقید می کند که به تعهدات خود تا حد ممکن جامه عمل بپوشانند و از این حیث برای پیشبرد برنامه های توسعه بسیار موثر است. در عین حال تفاوت عمل آنها که کار می کنند و آنها که وقت و انرژی بی حاصلی را صرف می کنند روشن می شود. به عبارت دیگر، نتیجه گرایی منجر به شناخت شایستگان از روی اقداماتشان می گردد.
نتیجه گرایی زمانی به اثربخشی می انجامد که اصولا به عنوان یک فرهنگ در جامعه نهادینه شود.
@politicalculture