وقتی که ارتش آلمان در سال ۱۹۳۹ به لهستان حمله کرد بسیاری از یهودیان لهستانی به کشور همسایه خود لیتوانی گریختند

وقتی که ارتش آلمان در سال ۱۹۳۹ به لهستان حمله کرد بسیاری از یهودیان لهستانی به کشور همسایه خود لیتوانی گريختند . اما لیتوانی چیزی بیش از یک پناهگاه موقتی نبود. تابستان سال ۱۹۴۰ اتحاد جماهیر شوروی لیتوانی را فتح کرده ‌بود و ارتش نازي‌ در نزديكي بود . خطر در کمین بود.


مشکل پناهجویان این بود که آنان برای سفر به اسناد و مدارک شناسایی نیاز داشتند و هیچ دولتی حاضر به صدور آنها نبود. یک دیپلمات (احتمالا يهودي) هلندی نقشه‌ای کشید که آنان را از طریق شوروی و ژاپن خارج کند. اما نقشه‌ی او به یک شرط بستگی داشت ؛ پناهجویان باید به سرعت ویزای مسافرتی ژاپن را می‌گرفتند ، و به دست آوردن این ویزا سخت بود. بدون این ویزاها ممکن بود پناهجويان در ژاپن گیر بیفتند.


در این موقعیت دشوار اتفاقي غير منتظره افتاد : چیئونه سوگیهارا، سر کنسول ژاپن در شهر کاوناس در لیتوانی براي فراري دادن يهوديان دست به كار شد. او از دستور دولت متبوعش سرپیچی کرد و برای پناهجویان درمانده، این ویزا ها را صادر کرد. سوگیهارا برای هرکس که درخواست می‌داد اين ويزا ها را صادر می‌کرد چه او اسناد و مدارک لازم همراه داشت چه نداشت. او هزاران ویزا صادر کرد اگرچه بارها مقامات مافوقش به او دستور دادند که چنین نکند. در نهایت توکیو به او دستور داد که لیتوانی را ترک کند. اما او حتی در ایستگاه قطار هم این ویزاها را صادر میکرد و از پنجره قطار به دست مردم می‌داد.


در نهایت به علت کمک‌های سوگیهارا حداقل پنج هزار یهودی از بين شوروي و آلمان ها راه خود را به ژاپن باز كردند .


نهايتا سوگيهارا از شغلش در وزارت امور خارجه‌ی ژاپن اخراج شد.

@politicalculture