مفهوم هسته‌ی مرکزی را تشکیل میدهد

#نظریه_پارسونز
https://telegram.me/politickaraj

#پارسونز میگوید حفظ تعادل و ادامه وجود نظام به چهار شرط کارکردی یا چهار مسئله بستگی دارد که میباید بطور مناسب تأمین یا حل شود:
1. #دستیابی_به_هدف، یا تأمین حرکت پیوسته ی نظام بسوی هدفهایش؛
2. #انطباق، یا فرایند بکار انداختن وسایل فنی برای دستیابی به هدف؛
3. #یکپارچگی، یا فرایند برقراری و حفظ روابط عاطفی و اجتماعی متناسب در میان افرادی که مستقیما در فرایند دستیابی به هدف همکاری می کنند؛
4. #حفظ_الگو_و_کنترل_تنش، یا مراقبت در اینکه واحدهایی که با یکدیگر همکاری میکنند وقت و تسهیلات لازم را برای ایجاد و شناخت تواناییهای مورد نیاز سیستم دارا باشند.
مفهوم #نظام_ارزشی_مرکزی هسته ی مرکزی #نظریه_نظم_پارسونز را تشکیل میدهد. پارسونز استدلال میکند که این نظام ارزشی مرکزی اساس هر جامعه ای را تشکیل میدهد.
#پارسونز استدلال میکند، نخستین وظیفه تحلیل گر سازمان این است که ارزشها و هدفهای سازمان را تعیین کند. بنابراین ابتدا باید به سازمان از دیدگاه فرهنگی نگریست.
#پارسونز #سازمانها را براساس #نظریه_کارکردی تحلیل میکند. سازمانها دارای واحدهای فرعی هستند مانند افراد، گروهها و بخشها یا واحدهای سازمانی. اما سازمانها را میتوان بعنوان واحدهای فرعی واحدهای بزرگتری مانند اقتصاد یا نظام آموزشی نیز در نظر گرفت.
#پارسونز سازمان را بعنوان نظام اجتماعی مستقل در نظر میگیرد که در یک نظام اجتماعی بزرگتر، یعنی جامعه، فعالیت میکند.
#پارسونز در #نظریه_عمومی خود ادعا میکند که ادغام نظامهای فرهنگی و شخصیت در نظام اجتماعی امکانپذیر است.
در #دیدگاه_کارکردگرایی_ساختی، هدفهای سازمان باید بوسیله ی ارزشهای سازمان مشروعیت پیدا کنند.
ادغام ارزشهای جامعه در هدفهای سازمان نتایج دیگری دارد. نقشهای سازمانی به شیوه هایی طرح و تنظیم میشوند که با انتظاراتی که افراد شاغل در سازمان به همراه می آورند هماهنگ هستند. این انتظارات خود نتیجه فرایند مشترک درونی ساختن هنجارهای جامعه و اجتماعی شدن هستند.
دو نوع #رضایت در جامعه برای افراد وجود دارد:
1. #رضایت_روانی
2. #رضایت_ابزاری
در سطح سازمان، رضایتهای روانی شامل تایید فرد از جانب دیگران، تصدیق موفقیت شغلی و تأمین شغلی ست. رضایتهای ابزاری پاداشهای موجود در سازمانهاست که اساسا از نوع پاداشهای مادی ست.
#نیازهای_بقا عبارتند از:
1.#توانایی_انطباق_و_دستیابی_به_هدف
2.#یکپارچگی_اجزای_نظام_و_حفظ_الگو
انطباق و دستیابی به هدف خصلت ابزاری دارند و اساسا به شیوه ی ارتباط نظام با محیط آن مربوط میشوند. در مورد نیازهای یکپارچگی و حفظ الگو، عملکرد درونی نظام مورد تأکید قرار میگیرد. بنابراین گروه (1) به کارایی سازمان یا نظام مربوط میشوند، در صورتیکه گروه (2) با ثبات نظام ارتباط دارد. در مورد انطباق، مسئله اساسا عبارت است از تأمین اینکه سازمان منابع لازم برای انجام وظایف خود را بدست آورد. این منابع شامل منابع انسانی و مادی هستند. مسئله انطباق همچنین به الگوهای هنجاری که کسب این منابع را تنظیم میکنند مربوط میشود.
#دستیابی_به_هدف، اساسا به شیوه ی بکار انداختن منابع پس از بدست آوردن آنها بوسیله سیستم یا سازمان ارتباط پیدا میکند. بدیهی است بکار انداختن منابع به شیوه یی صورت میگیرد که بتوان به هدفهای سازمان دست یافت. در این مرحله است که تصمیمات بوسیله ی سازمان (یا بهتر بگوییم به کمک اعضای سازمان) باید اتخاذ گردد. در این مرحله ساخت قدرت سازمان اهمیت زیادی دارد. میتوان گفت که فرایند دستیابی به هدف در سازمان، نظیر نظام سیاسی در جامعه عمل میکند.
#پارسونز در سازمانها #سه_سطح را متمایز میکند که عبارتند از:
1. #سطح_نهادی
2. #سطح_مدیریت
3. #سطح_فنی
کارکردهای #سطوح_سه_گانه_ای که پارسونز در سازمان تشخیص میدهد بدین قرارند:
1. #در_سطح_فنی، هدفهای مبهم سازمان به فعالیتهایی که برای رسیدن به هدف طرح ریزی شده، تبدیل میشود. محدودیت اصلی در این سطح، از لحاظ عملکرد تکنولوژی ست.
2. در #سطح_مدیریت، مسئولیت اساسی عبارت است از اداره ی امور سازمان و تهیه مواد خام مورد نیاز سطح فنی، این سطح همچنین بعنوان واسطه ی بین سیستم فنی و مشتریان یا مراجعان سازمان عمل میکند.
3. در #سطح_نهادی تأمین هماهنگی و همسازی بین سازمان و جامعه ی بزرگتر کارکرد اصلی را تشکیل میدهد. #پارسونز معتقد است که هر سازمانی به فعالیتهایی اشتغال دارد که برای جامعه در مجموع مهم و دارای کارکرد است.
#پارسونز دو نوع #دگرگونی در سازمان را مشخص کرده است:
1. #دگرگونی_برونزا: در این حالت، سازمان در نتیجه تغییرات محیطی تغییر می یابد.
2. #دگرگونی_درونزا: این نوع تغییر از درون سازمان ایجاد میشود. این دگرگونی در نتیجه عدم تعادل بین عوامل کارایی (انطباق و دستیابی به هدف) و عوامل ثبات (یکپارچگی و حفظ الگو) پدید می آید.
منبع: گروه جامعه شناسی شرق