انسانها به طور فطری نوعی نیاز و گرایش به پرستش یک معبود را در خود حس می‌کنند، حتی کسانی از سر دشمنی به ظاهر منکر این حقیقت هستند،

انسانها به طور فطری نوعی نیاز و گرایش به پرستش یک معبود را در خود حس می کنند، حتی کسانی از سر دشمنی به ظاهر منکر این حقیقت هستند، در ضمیر خود به آن ایمان دارند، ولی گویا صدای رسای ضمیر خود را نمی شنوند.


از آیات قرآن کریم درمی یابیم که اصل وجود آفریدگار برای این جهان از امور آشکاری است که به دلیل و اثبات نیاز ندارد.


ازاین رو، بیشتر آیه های قرآن در زمینه خداشناسی، مربوط به
صفت های پروردگار و شرک زدایی است.


وَ لَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّی یُؤْفَکُونَ.
(عنکبوت: 61)

و اگر از ایشان بپرسی:
چه کسانی آسمانها و زمین را آفریده و خورشید و ماه را [چنین] رام کرده است؟
خواهند گفت:
«الله»
پس چگونه [از حق] بازگردانیده میشوند؟
@rahe_aseman