✔️غرفه‌های خالی مذهب🔻.. 🔸علی زمانیان

✔️غرفه های خالی مذهب🔻

🔸علی زمانیان

🔹برپایی نمایشگاه کتاب، به هر هدفی که باشد، اما واجد یک کارکرد پنهان است. به سخن دیگر، نمایشگاه کتاب، علاوه بر معناهای متعدد، واجد معنایی است که علی رغم آشکارگی‌اش، اما پنهان است. آن وجه نادیده و پنهان چیست؟

🔹کسانی که در غرفه‌های داخل نمایشگاه قدم می‌زنند، شاید به این نکته کمتر توجه کرده باشند که: کدام یک از غرفه‌ها خالی از مراجعین و کدام یک مملو از مراجعه کننده است. کتاب خوان‌ها به سوی کدام غرفه‌ها اشتیاق نشان می دهند و کدام را نادیده می گیرند؟ آیا تا کنون به این اندیشیده اید که چرا غرفه‌های عریض و طویل و پرهزینه‌ای مانند"دلیل ما"، آیت الله جوادی آملی، انتشارات نشر آثار امام خمینی، غرفه‌ی بزرگ آیت الله مکارم و سایر غرقه‌ها‌یی از این دست، خالی و از کمترین مراجعه کننده برخوردار است؟

🔹به این نکته اندیشیده اید که چرا غرفه‌هایی که کتابهای منتشره شان به دین نزدیک می شود، دلی را جذب نمی کند و شوقی را در کسی برنمی انگیزاند؟ موج مشتاقان، از کنار چنین غرفه‌هایی از این دست، چرا بی تفاوت رد می شوند و حتی زحمت دیداری کوتاه هم به خود نمی دهند؟

🔹نمایشگاه کتاب، یکی از صحنه های خوب برای شناخت گرایش عموم کتاب خوان ها به اندیشه و ایده ها و یکی از میدان های روشن و شفافی است که از نزدیک و مستقیم می توان به تماشای سمت و سوی پرسش ها، دغدغه ها و مسئله های معرفتی جامعه نشست. جایی که گرایش های معرفتی به صورت عریان به نمایش درمی آید. جایی که تمایل و عدم تمایل عمومی را به موضوعات به صراحت می توان دریافت.

🔹نمایشگاه کتاب، فرصت مقایسه‌ی میان طرد و اشتیاق به حوزه‌های معرفتی را به نمایش می گذارد. از مشاهده و مطالعه‌ی این مقایسه، آسان نگذریم زیرا غرفه‌های مطرود و خالی، درس بزرگی به ما می دهند. البته اگر دانش آموز درس خوانی باشیم.

▪️نقل از کانال نامه های حوزوی

«دین و جامعه» کانال مرجع محتوای تخصصی مطالعات اجتماعی دین
@religionandsociety