مرجع محتوای تخصصی مطالعات اجتماعی دین: نشستها، همایش ها، پایان نامه ها، معرفی کتاب، مقالات، پژوهشها و یادداشتهای تحلیلی. اطلاع رسانی، تبادل و دریافت مطلب: مریم محمدی اکمل @maryam_mohamadiakmal
🔻 جامعه و روحانیت.. ✍محمد پویا جمالی طلبه علوم دینی.. 👈یادداشت دریافتی
🔻 جامعه و روحانیت
✍محمد پویا جمالی طلبه علوم دینی
👈یادداشت دریافتی
تقریبا از دوره پسا جنگ و سازندگی بحث دور شدن روحانیت از آحاد جامعه مطرح میشود. برای واضح تر شدن موضوع اول باید مشخص کنیم منظور از روحانیت چیست؟ و بعد وضعیت جامعه در تاریخ معاصر را بررسی کنیم.
منظور ما از روحانیت تنها آن کسانی نیست که #واقعا عالمانی دینی و صالح هستند بلکه مردم هرکس که عمامه و عبا به تن داشته باشد را روحانی میبینند.
حال وقتی به تاریخ رجوع کنیم گستردگی تاثیر گذاری اجتماعی روحانیت را مشاهده میکنیم. ما میبینیم که هیچ جنبش مردمی در ایران صورت نگرفت مگر اینکه پشتوانه ای از روحانیت داشت. چرا ؟ چون مردم روحانی را انسانی از قشر خودشان و البته داناتر و عالم تر از خود احساس میکردند که مقابل ظلم ایستاده است و ظالم نیز حاکم آن دوران بود. این اعتماد در انقلاب اسلامی به اوج خود رسید. به گونه ای که قشری از روشنفکران و حتی غربزدگان استقلال طلب بوجود آمدند که کلید حل مشکلات خود را در قم و در دامان روحانیت جستجو میکردند. بعد از پیروزی انقلاب عالمان دینی بعنوان تاثیر گذارترین افراد در انقلاب و همینطور بر مبنای حکومت دینی بایستی در این نظام مشارکت عملی میداشت. در این دوره روحانیت که خود زمانی از مخالفان حاکم بود حال در این دوره تصمیم گرفت به حاکم تبدیل بشود.
اما #نظریه_ولایت_فقیه امام خمینی(ره) الزامی بر شرکت روحانیت در امور اجرایی نداشت بلکه تنها اشاره به سیاستگذاری های کلان و هدایت مسیر سیاسی توسط فقیهی عادل داشت. (فقیه اگر روزی صلاح دید قدرت اجرایی نیز می تواند کسب کند اما این الزام ندارد.) ولی فقیه درواقع جزئی جدا نشدنی از نظام نیست و اگر ذره ای به قدرت و یا ثروت دلبستگی پیدا کند یا در رابطه با موضوعی اشتباه تدبیر کند باید عزل شود و این ویژگی ها مردم را همچنان در کنار روحانیت نگه میدارد. مورد مناقشه در جای دیگری است و آن مشارکت روحانیت در امور اجرایی نظام سیاسی است که شخص امام خمینی در اوایل انقلاب بشدت از آن نهی میکند و از شرکت روحانیون در دوره های اول و دوم ریاست جمهوری بشدت جلوداری و میکند در همان دوران که روحانیت به مراکز اجرایی کشور راه پیدا میکند تعابیر جدیدی را به کار و به روحانیون فاسد اشاره میکنند. اما در دوره های پس از آن بدلیل مشکلات و فتنه هایی که کشور را در بر گرفته بود امام #مجبور میشود در امور جنگ و امور اجرایی به روحانیت اجازه دخالت دهند. در دوران بعد از جنگ هم ما با شرکت جدی عمامه به سران #نا_روحانی که ظاهرا از انقلاب پشیمان شده بودند در مسند تمام کارها مواجه شدیم و این نه تنها باعث ناکار آمدی نظام بلکه باعث شد مردم وقتی ناکارآمدی دیدند آن را به روحانیت بست دهند و اما ناگفته نماند که این پندار مردمی در رابطه با جمعیت کمی از مردم صادق است و هنوز تاثیر روحانیت بر قشرهای اجتماعی زیاد است.
امروز اگر روحانیت در فکر اصلاح و احیای دین است باید خود را یا هرکسی که عمامه به سردارد را از مراکز اعمال و اجرای قدرت کنار کشد. و به هدایت کلان سیاسی اجتماعی نظام بپردازد. این تنها راه نجات دین و سیاست دینی و مقاومت در برابر سکولاریسم است.
#یادداشتها
#پویا_جمالی
«دین و جامعه» کانال مرجع محتوای تخصصی مطالعات اجتماعی دین
@religionandsociety