اخلاق زمین. مطلب یکی از فصل‌های مهم کتاب «سالنامه‌ی یک شهرستان شنی» نوشته‌ی «آلدو لئوپولد» است

اخلاق زمین
@sahatzist
این مطلب یکی از فصل‌های مهم کتاب «سالنامه‌ی یک شهرستان شنی» نوشته‌ی «آلدو لئوپولد» است. این نوشته بعد از گذشت بیش از نیم قرن که از زمانِ نگارشِ آن می‌گذرد، در شمار تأثیرگذارترین مطالب نوشته شده در حوزه‌ی حفاظت از محیطِ زیست است.
منبع :مجله اینترنتی یوتوپیا
ترجمه‌: روزبه فیض

قسمت نهم : احتمال بازیابی دخالت های خشونت بار

اغلبِ مناطقِ مسکونی شده توسطِ انسان و حتی مناطقی که هنوز مستقیماً تحتِ تأثیرِ تمدن‌های انسانی قرار نگرفته‌اند، درجاتِ مختلفی از بی‌نظمی و اختلال را از خود نشان می‌دهند که دامنه‌ی آن‌ها بین نشانه‌های آغازینِ زوال تا تخریبِ گسترده متغیر است. تشخیصِ فرایندِ انسانیِ زوال در آسیایِ صغیر و شمالِ آفریقا دشوارتر است،‌ چرا که تأثیراتِ انسان با فرایندهای دیگر، نظیرِ تغییرِ اقلیم، که می‌توانند علت یا معلولِ تخریبِ محیطِ زیست باشند مخلوط شده است. منطقه‌های مشابهی در برخی مناطقِ آمریکا، مکزیک، آمریکای جنوبی، آفریقای جنوبی و استرالیا به چشم می‌خورند. مناطقی که تخریبِ خشونت‌بار و شتاب‌گیرنده‌ای در جریان است. اما من نمی‌توانم چشم‌اندازِ این منطقه‌ها را ارزیابی کنم.
@sahatzist
این نمایشِ تقریباً جهانیِ اختلال در نظمِ زمین، بی‌شباهت به بروزِ بیماری در یک جانور نیست؛ با این تفاوت که این بیماری به بی‌نظمی نهایی و مرگِ کاملِ حیوان منجر نمی‌شود. زمین خود را باز می‌یابد، اما با پیچیدگی و ظرفیتِ تحمل کمتر برای انسان‌ها، گیاهان و جانوران. اغلبِ مجموعه‌های زیستی‌یی که امروزه به عنوانِ «سرزمین‌های فرصت‌ و موقعیت»تلقی می‌شوند، در واقع تحتِ رژیم‌های کشاورزیِ شدیدی قرار دارند که همین حالا هم از ظرفیتِ تحملِ پایای آن‌ها عبور کرده است. اغلبِ منطقه‌های آمریکای جنوبی چنین وضعیتی دارند. …

مجموعه‌ی شواهدِ تاریخی و اکولوژیکی موجود این نتیجه‌‌گیری را تقویت می‌کنند که «هر چه تغییراتِ ناشی از دخالت‌های انسان به شیوه‌ی کمتر خشنی انجام شوند، احتمالِ بازیابیِ موفقِ هرم بیشتر است.» اعمالِ خشونت علیه محیطِ زیست معمولاً بستگی به چگالیِ جمعیتی انسانی دارد؛ منطقه‌های فشرده‌تر از لحاظِ جمعیتی تغییراتِ موردِ نیازِ خود را با خشونتِ بیشتری اعمال می‌کند. …

این نتیجه با فلسفه‌ی موجود ما در تضاد است. تصورِ امروزِ ما این است که چون اندکی افزایش در چگالیِ جمعیت کیفیتِ زندگی ما را افزایش می‌دهد، افزایشِ بی‌انتهای آن نیز به بالا رفتنِ نامتنهاهی کیفیتِ زندگی منجر خواهد شد. اکولوژی به ما آموخته است که چگالیِ جمعیت همواره با محدودیت‌های متعدد رو به رو می‌شود. هر بهره‌ای که در اثرِ افزایشِ چگالیِ جمعیت عاید شود، تابعِ قانون بازده نزولی خواهد بود.
@sahatzist
معادلاتِ حاکم بر رابطه‌ی انسان و زمین هر چه که باشند، نامحتمل است که ما از همه‌ی شرایط و جزییاتِ آن‌‌ها باخبر باشیم. در بالادست وجودِ مقادیر بسیار اندکی از برخی مواد غذایی و ویتامینی مشخص ارزشِ خاک برای گیاه را تعیین می‌کند. در پایین دست چطور؟ نقشِ گونه‌هایی که برای همیشه منقرض می‌شوند چطور؟ گونه‌هایی که امروز حفاظت از آن‌ها را به مثابهِ امری تجملاتی و کم اهمیت تلقی می‌کنیم. آن‌ها به ساخته شدنِ خاک کمک کرده‌اند و معلوم نیست به کدامین شیوه‌های هنوز ناشناخته در نگه‌داشتِ آن نقشی ضروری بازی می‌کنند. کسی چه می‌داند این یا آن گیاه یا جانور چه کارکردها و کاربردهایی ممکن است در آینده داشته باشند؟
@sahatzist

#اخلاق_زمین
#لئوپولد
http://s3.img7.ir/m5ENS.jpg